Yasin özcan
Kaşif
Son zamanlarda okuduğum en berbat kitap diyebilirim.Bir arkadaşım kitap seçerken tavsiye etmişti ve harika bir kitap,bir solukta okuyacaksın demişti.Fakat görüyorum ki insanlar nasıl zevkler ve renkler konusun da farklı tercihlerde bulunuyorlarsa kitap seçimi de farklı olabiliyor.Birilerine göre çok iyi olan bir kitap size göre hiç bir değer taşımıyor olabilir.

Yazarın daha önce " Dine karşı din " ve " Dinler Tarihi " isimli eserlerini okumuştum.Gerçi o eserler irticalen yapılmış konuşmaların metne aktarılmış şekliydi.Bu kitap ise yazarı tarafından kaleme alınmış bir çalışma.Takdir edersiniz ki irticalen yapılmış konuşmaların metne aktarılması ile direkt olarak kaleme alınmış eserler arasında bariz farklar mevcuttur.Kaleme alınan eserler edebi yönden daha nitelikli ve doyurucu olmalarına rağmen,bu kitap zikrettiğim sıfatlardan tamamen yoksundur.

Yazar aşırı bir duygu yoğunluğu ile çalışmasını yazmış.Fakat bu aşırı duygu yoğunluğu kitapta kaliteyi yükselteceği yerde tam aksine dibe vurmuştur diyebilirim.Kitap tam bir virgül tarlası diyebiliriz.O kadar çok virgül kullanılmış ki adete okurken beyniniz zonkluyor.Nesir deseniz nesire benzemiyor.Manzum deseniz o da değil fakat ikisinin arasında garabet bir yazım tarzı var.Acaba bu tercümeden mi kaynaklanıyor ? bunu bilemiyorum.Ama şunu çok iyi biliyorum ki duygusallık adına Ali Şeriati kırmızı çizgileri oldukça zorlamış durumda.Ali Şeriati'nin bir başka negatif özelliği ise hadis konusundadır.Dikkat ediyorum da nerde bir uydurma hadis varsa bunları kitaplarına almış durumda.Hemen hemen bütün eserlerinde de bu durum geçerliliğini koruyor.