*anka*
Kitapkurdu
Yarın...Yine yarın...Yine yarın...
Sürüklenip gidiyor böyle bu boş bu yaşam,
Kayıtlı zamanın son hecesine kadar...
Yaşam dediğin yürüyen bir gölge,
Bir garip oyuncu;
Bir hışım sahnede dolanıp boy gösteriyor;
Sonra haber çıkmıyor zavallıdan.
Yaşam bir masal; kaçığın birinin anlattığı .
Şamata ve öfke dolu baştan başa;
Hiçbir anlamı yok.

Macbeth, biricik sevdiği Lady Macbeth'in ölüm haberini aldığında ağzından bu sözcükler dökülmüştü.

Macbeth, Suç ve Ceza'dan sonra en derin suç psikolojisi etüdü sayılan eser, Shakespeare'in dört büyük eserinden biri...