feamarth
Latife Tekin'in mutlak bir sona varmayan bu romanı iki karakterin birbirleriyle ilk başta anlamsız gelen; ama zamanla manalarını kavradığımız konuşmalarıyla canımızı acıtır. Yasemin ve Emin'in kararsızlığıyla afallar, savruluşlarıyla savruluruz okumaya devam ettikçe. "Tanrı onları birbirine bırakıp gitmiştir". Ve biz bir üçüncü şahıs olarak onlarla incinir, onlarla gülümseriz.

Yine de herkes için bu kadar önem arz etmeyebilir Ormanda Ölüm Yokmuş. Zaten her kitap yaşanmışlıklarımızla örtüştüğü sürece etkiler bizi. Güzel ya da kötünün ötesinde zaten Ormanda Ölüm Yokmuş; olsa olsa, kendi gibi...