öme
akıcı kitap olması münasebetiyle okumaya başladım ve okudukça kendimden geçtim artık sağıma soluma bakamıyordum neden mi çok hüzünlenmiştim bu kadar acıyı nasıl biraraya sığdırabilmişti o kadar acıya rağmen insanların dik duruşu ve kimseye muhtaç olmama çabası daha doğrusu açlıktan ölmeme çabası bir anannın çocuklarını nasıl kahraman yaptığını farkın da olmayark.kitabın önün de saygıyla eğiliyorum<br />