fever
Gül Yetiştiren Adam Rasim Özdenören eserleri arasında artık klasik sayılabilecek bir yere gelmiş yetkin bir eser. Kitapta bir Anadolu kentinde yaşayan, Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra yaşanmaya başlanan yozlaşmaya tanık olup bir daha evinden hiç çıkmamaya karar veren ve çıkmayan, sadece bahçesinde gül yetiştirerek kendi nezih dünyasında yaşayan bir gönül insanının hikayesini anlatıyor. Bunu yaparken de öyle güzel bir anlatım üslubu geliştiriyor ki... Ayrıca metinde bir de gönül dünyasına tezat olarak maddi dünyayı temsilen Çarli ile Sitare isminde iki sevgili ve onların çarpık yaşamları gözler önüne seriliyor. Okuyanlar bu iki tezadı birbiriyle bağdıtıramadığından dahası bir gönül insanın hikayesinin içine böyle nefse uymuş insanların hikayesinin bulunmasından rahatsızlık duyabilir hatta böyle bir bölüme ilk bakışta ne gerek olduğunu düşünebilirler. Fakat unutulmasın ki her şey zıddı ile kaimdir, gül yetiştiren adamın nezih dünyasını anlamak için yazarın böyle bir zıddiyete başvurması elzemdir... Kısacası kitabın hiçbir bölümü fazlalık olmamakla birlikte modern anlatılara yabancılık çekmeyenlere daha fazla tavsiye edilebilir.