fil_ozof
Okurken insanı sebepli sebepsiz bir ağrının içine çekiyor. Kararıyorsun, taşrada kışın ortasında sevmediğin, sevemediğin insanlarlaymış gibi hissediyorsun. Yusuf Atılgan/Anayurt Oteli kahramanı Zebercet'in yalnızlığını ve mutsuzluğunu anımsattı. "yaşamanın bir sebebi yok...sebebi biz uyduruyoruz. yaşamak bu demek, hayat denen bu şeyi sürdürebilmek için bir sebep yaratmak." (s. 105)