kızıl ada
Bir Dostoyevski klasiği... Her zamanki gibi, karakterlerinin en içlerine, kendilerinin bile göremeyeceği kuytu dehlizlerine sokuyor bizi Dostoyevski. Vicdanlarıyla, kıskançlıklarıyla savaştırıyor. Siyah veya beyaz değil Karamazov Kardeşler’in kahramanları. Çelişkileri, günahları, zaafları olsa da, göğsünde gerçek bir yürek taşıyan, kanlı canlı insanlar...
Kitap çok inceden, ama çok güçlü bir şekilde, dini, Tanrı’nın varlığını sorgulatıyor insana. Özellikle romandaki, aslında Tanrı’ya inanmayan, ama insanlığın iyiliği için dini iyi amaçlarla kullanan rahipler, ateist olduğu halde laikliği değil kilise düzenini savunan Ivan... Çok ilginç, üzerinde düşünülmeye değer fikirler var kitapta. Hele geçenlerde çıkan Rahibe Theresa’nın aslında ateist olduğu söylentileri, kitabı daha bir ilginç kıldı gözümde.