Nietzsche Ağladığında

esbab-ı mucıbem

22.07.2002

su anda ıcınde bulunduğum pskolojık bunalımdan kurtulmamın en buyuk yardımcılarından bırı bu kıtap... bundan ıkı yıl kadar once okumus ve hayata daır herseye bır cızık cekmısken gozlerimi tekrar hayata actım ....

hayatımda pıskolojık sorunları olan bır kız yoktu ama doktoru kastediyorum en az onun kadar tatlı bır bayanla bırlıkteydım ve bu kıtapla hayatın kurakkarını kavradım hersey ben olsamda olmasamda zaten yasanacaktı bızler sadece aktor gibi rol kesıyoruz.. bunu zıhnıne sokabıldımı ınsan yıkılmak uzulmek uzak bır kavram oluyor dostlar okuyun ask mesk hıkaye deyın ... olay bundan ıbaret degıl sadece tabı nıhılızm de unutmayın.... Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş