“İnsanlar çoğunlukla yeryüzünde muhtelif süreler yaşar ve göçerler. Onlar hakkında, bıraktıkları eser ve ortaya koydukları iş hakkında soracak olsan, onların yaz bulutu gibi olduklarını, çabucak dağıldıklarını ve yağmur bırakmadıklarını, bir gölge gibi geçip gittiklerini görürsün. Uzun yıllar yaşadılar, sonra öldüler; yaşadılar, kimse onları hissetmedi; öldüler, kimse onları fark etmedi. Vallahi ne büyükler böyle yaşar ne de kahramanlar böyle can verir.
Eser bırakmak kolay ve hafif bir iş değil bilakis uzun, faydalı bir çalışmanın, bu yolda harcanmış uzun bir hayatın ve tafsili bir bakışın ürünüdür. Bütün bunlara Allah Teâlâ’nın tevfîki, rehberliği ve irşadı eşlik eder. Ayrıca bu yolda engeller, acılar, umutlar, gerilemeler ve canlanmalar, duraksamalar ve yeniden başlamalar, başarısızlıklar ve başarılar vardır ta ki kişi muradına erişip hedefini gerçekleştirinceye dek. Bu hedef ise o kadar yücedir ki onun karşısında her zorluk kolaylaşır, o kadar da büyüktür ki onun karşısında her problem küçük kalır.”
Yazar bu eserinde, eser bırakmanın önemine, gerekliliğine, kişiye sağladığı faydalara, bunun zorluğuna ve yöntemlerine değinmektedir. Zira ortaya bir eser koymak, entelektüel bir fantezi değil, İslam'a hizmet etme noktasında bir gerekliliktir.
