“Bu kitap bir düşünce kitabı değil, bir anlama kitabıdır.”
Mircea Eliade bu cümleyi bir tevazu ifadesi olarak değil, açık bir karşı çıkış olarak yazar. Herkesin Bildiği Şeyler Üzerine Düşünceler, Avrupa’nın yeni bir dünyaya doğru yöneldiği, eski anlamların çözülüp yenilerinin henüz kurulmadığı bir arayışlar döneminin içinden seslenir. Eliade bu kırılma anında kendisiyle birlikte dünyayı ve Avrupa’nın gideceği yönü de düşünür. Bu nedenle kitap bir yandan çağına doğrudan bir tanıklık bir yandan da o çağın yerleşik kabullerine yöneltilmiş sürekli bir itiraz içerir.
20. yüzyılın en etkili dinler tarihçilerinden biri olan Eliade, bu kitapta karşımıza henüz sistem kuran bir düşünür olarak değil, düşüncenin hayatla temasını kaybettiği her noktayı sorgulayan genç bir zihin olarak çıkar. Eliade bu kitapta, insanı diğer canlılardan ayıranın yalnızca akıl olmadığını, insanın asıl olarak değerler kuran ve bu değerleri bir hiyerarşi içinde düzenleyen bir varlık olduğunu öne sürer. Ancak bu düzen, teorik bir tasarımdan ibaret değildir. Kaosla temas hâlinde, yaşanarak kurulan bir bütünlüktür.
Eliade bu kitapta okurla birlikte adeta bir yürüyüşe çıkar. Yol boyunca kesin cevaplar sunmanın aksine, sorularını derinleştirir ve düşünceyi yeniden hayatın içine çeker. Herkesin Bildiği Şeyler Üzerine Düşünceler, kesin cevapların peşinde olanlara değil, düşüncenin sınırlarında dolaşmayı ve hayatı kavramlara indirgemek yerine onun içinde kalmayı göze alan okurlara seslenen bir metindir.
