E-Dergi

Svetlana Aleksiyeviç'in Çernobil Duası kitabı, son zamanlarda okuyup en çok etkilendigim kitaplardan biri oldu. Bunun başlıca sebebiyse kitabın tamamen gerçekleri aktarıyor olmasıydı. Zaten gazeteci olan yazar, kitapta Çernobil patlamasınin şahitleriyle yaptigi röportajlari okuyucuya aktarmış. Ve sadece bir nükleer felaketi değil, insanlarin suskunluğunu, devletlerin sakladığı gerçekleri ve unutulmaya terk edilen hayatları anlatmış. Bu zamana kadar bir kitap için "Bu kitabı herkes okumalı!" Gibi iddialı bir cümle kurmadım. Ama bu sefer kuracağım. Bu kitabı herkes okumalı!
Günümüz, geçmişimiz ve geleceğimiz için hem bireysel hem toplumsal çıkarilmasi gereken dersleri çıkarmak , yaşanmış , hala yaşanan acıların bitmesi, bir daha yaşanmaması için okunmalı.
İyi okumalar

Kökler Alex Haley'nin kendi ailesinin yedi kuşaklık geçmişini araştırarak kaleme aldığı etkileyici bir roman.  Gambiya'nın Juffure köyünde doğan Kunta Kinte'nin 18. yüzyılda köle tüccarları tarafından kaçırılıp Amerika'ya götürülmesiyle başlayan hikâye, Haley'nin kendi nesline kadar uzanıyor.

   Roman, Kunta Kinte'nin köle olarak satılması, özgürlüğünü koruma çabaları ve ailesine kendi kültürünü aktarma mücadelesi etrafında şekilleniyor.  Haley, bu anlatımıyla sadece kendi ailesinin değil, milyonlarca Afro-Amerikalının da geçmişine ışık tutuyor.  Eser, 1977'de televizyon dizisi olarak da uyarlanmış ve büyük ilgi görmüş. Onu da bulabilirsem ilk fırsatta izlemek istiyorum. 

  Kökler, tarihî gerçeklerle kurgunun harmanlandığı, okuyucuyu derinden etkileyen bir kitap.  Afrika'dan Amerika'ya uzanan bu yolculuk, hem bireysel hem de toplumsal olarak yaşanmış zorlukları okuyucuyu yormadan gözler önüne seriyor. Sıkılmadan öğrenmek isteyenler için ideal bir eser. İyi okumalar️

Gülsüm Uysal’ın “Annemin Çiçekli Cepleri" adlı kitabı bir ilk eser olmasına rağmen şaşırtıcı bir olgunluk ve estetik taşıyor. Hikâyeler, gündelik yaşamın içinde eriyip gitmeye yüz tutmuş ayrıntıları toplayarak, okuru yavaşlatıyor, baktırıyor, düşündürüyor. Yazar, küçük görünen anların aslında insan ruhundaki büyük kırılmaların izlerini taşıdığını ustalıkla gösteriyor.

Kitap, özellikle annelik, kadınlık, yoksunluk ve hafıza ekseninde örülmüş güçlü temaları barındırıyor. Hikâyelerinin merkezinde genellikle kadınlar var: susturulmuşlar, görülmemişler, ama hep bir umutla hayata tutunanlar. Onların hikâyeleriyle kendi annemizi, teyzemizi, komşumuzu ya da geçmişte kalmış bir benliğimizi buluveriyoruz.

Öykü severlere naçizane tavsiye eder, iyi okumalar dilerim.

Taşların eminim anlatacağı çok şey vardır. Bu kitaptaysa engelli bir çocuğun gelişiyle değişen bir ailenin hikâyesini taşların gözünden okuyoruz. Ne abi ne de abla hayatlarına dahil olan hasta kardeş hakkında pek konuşmuyor; ama taşlar onların bakışlarından, davranışlarından, söylemedikleri pek çok şeyi anlıyor. Anlamakla da kalmayıp bize anlatıyorlar.

Uzun zamandır okumak istediğim bir kitaptı Taşların Anlattığı. Başlığı bile içeriğini merak etmem için yeterli olmuştu. Sizce de çok merak uyandırıcı değil mi? “Taşların anlattığı…” Ne anlatmış olabilir taşlar? Acaba benim etrafımdaki taşlar ne anlatıyorlar? Evimdeki, okulumdaki, her gün yanından geçip gittiğim taşlar… Biliyorum ki etrafımızdaki her şey bir gün dile gelip bizi bize anlatacak.

Ve işte tam da o zaman, taşların sessizliğinde kendi sesimizi duyacağız. Duyduğumuz sesin onurlu, vicdanlı, hakkıyla yaşanmış bir hayatın sesi olması duasıyla...

Bazı kitaplar sana zamanı hatırlatır…
Dakikaların, saatlerin, mevsimlerin değil —
niyetin, gayretin ve bıraktığın izlerin aslında bir ömür ettiğini.

Firuzan Çetin’in “Hayata İz Bırakmak” kitabı, vakitlerle insan ömrü arasında kurulmuş ince bir köprü gibi.
Sabahın tazeliğini, ikindinin yorgunluğunu, akşamın teslimiyetini anlatıyor…
Ve her sayfasında sessizce soruyor:

“Sen hangi vakitte kalakaldın?”

Düşündüren, sorgulatan ve hatırlatan bir kitap Hayata İz Bırakmak. Daha da önemlisi kıyam için şevklendiren, salih niyetler için bismillah dedirten bir kitap.