E-Dergi

Kitap daha çok yazılddığı kültüre hitap ediyor. Ele aldığı konular ilgi alanınıza girmiyorsa sıkıcı olabilir. Örneğin, Primo Levi'nin hayatı ve kitaplarından çokça bahsediliyor. İngiliizce temelinde çevirilerin zorlukları, Brexit'in İngilltere edebiyatına etkisi ve İtalya'da yaşamanın yazarın edebi tarzına etkileri gibi deneme yazıları var. Benim çok hoşuma gitmedi.

Kitapta, Hristiyan ve Yahudi kültürünün gelişmesinde Endülüs medeniyetinin oynadığı rol kısıtlı olarak ele alınmaktadır. Örneğin, Michael Scot’un Yunan felsefesinin Latince’ye çeviri faaliyeti oldukça ayrıntılı olarak anlatılırken, Müslümanların katkılarına yalnızca arka planı oluşturacak kadar yer verilmiş. Kitapta genel olarak savunulan düşünce, Müslümanların diğer dinlere hoşgörülü ve özgürlükçü bir ortam sağlaması nedeniyle Endülüs’ün ve Avrupa’nın geliştiğidir. Müslümanlar kitapta tarih yapıcı değil, Avrupa tarihinin gelişmesi için uygun ortamı sağlayan bir kültür olarak ön plana çıkarılmaktadır. Yazar, 1492’de Müslümanların yaşadığı zulümlere neredeyse bir paragraf yer verirken, diğer din mensuplarının yaşadıklarına ise en az üç sayfa yer vererek durduğu konumu pekiştirmektedir. Son sayfalarda sorduğu soru ise manidardır: “Müslümanlar, çağdaş ve seküler Avrupa toplumlarına başarılı bir şekilde entegre edilebilirler mi?”

Çevirmenin entellektüel yetersizliği kitap boyunca hissediliyor. "Rusya'nın kutsal aptalları" ne demek? "Basit bir rica olan yemek yemek" ne demek? Burada tahminimce isim olan "request" "dürtü" şeklinde çevrilmesi gerekirken fiil olarak "rica etmek" şeklinde alınmış. Okurken İngilizce düşünürseniz biraz daha anlamaya yaklaşıyorsunuz. Çevirmenin limon satması kültür dünyamız için daha faydalı olacaktır.