E-Dergi

Kitabın içeriğine dair çok güzel şeyler söylenebilir, taktirler sıralanabilir. Ama kitabı farklı üslubu bence. Yazarın en başta sonu söylemesi. Babasının öldüğünü bilerek, kitabın varacağı yere bilerek okumaya devam etmek okuyucu için de çok ilginç bir deneyim. Ama süreç, ölüme giden yol, oğlunun süreçteki olgunluğu ya da olgunlaşma yolculuğu, insan ve insanın dünyaya sardığı hayalleri, bağları, keşkeleri, geleceğe dair umutları. İnsan öleceğini bile bile bahçeye, tarlaya bir şey eker mi? Yiyemeyeceğini bile bile de olsa? Evet diyorsun tam o anda, evet bu tam da insana dair bir eylem. Durup durup okumak istiyorsunuz, bazen biran önce bitirip geçmek isteyeceğiniz kitaplardan değil. Çünkü sonu belli. Ama yolda olanlara odaklanıyorsunuz yazarla. İşte bu üslup acele etmemeyi, skor yapma heves olmadan okumaya çağırıyor insanı. Bu dikey okumaya da götüren bir üslup. Okuyucunun da olgunlaştığı bir kitap. Okudukça kendi yaşamındaki iz düşümleri düşünüp, hatırlayıp durma. Belki zorunlu duraklar

Dipnotları takip etmekten yazıya odaklanamadım ama çevirmen dipnotlarda risalelerden bir ikisinin ismini yanlış yazmış galiba.
Manayı ismi ve mayı harfiyi türkçeleştirme gereği duymuş. Ve bu durumda sathi kalmış o kelimeler. Çevirmenden mi taha abdurrahman kendi anladığı mı ama ibni sina ve farabiye bediüzzamanın “dalalettedir “ yakıştırması yapılmış.

Mikdat hocanın bu çalışmasından ramazanda yayımlanan "Bir bayramdır Ramazan" programında hocanın konuk olmsıyla haberdar oldum. Okuduğunda hayret ediyor insan.

Kitap kesinlikle okunmalı ve altılı çizilecek çok yeri var. Röportajlardan oluşan Taha Abdurrahman'ın düşünce dünyasını büyük çapta özetleyen yer yer kitaplarına atıfta bulunulan değerli bir eser. Bu yönüyle de yazarın okunması gereken ilk kitap bence. İlk röportajlar yazarı olumlayan ve neredeyse soru olmayan sorular varken; ikinci yarısında yazarla fikir alış verişi yapan görünürdeki çelişkilere dikkat çeken çok güzel sorular sorulmuş.
Çeviride sadece bir kişinin ismini görsem de kimi makalede aşırı türkçeci bir yaklaşım görünürken, bazı makalelerde eserinde muhtevasına uygun arabi, islami kelimlerin seçildiğini görmek tek çevirmen için ilginç geldi bana.
Bir iki yazım yanlışı dışında editöryal yönden de yayınevini tebrik etmek gerek.