E-Dergi

Ölü canları okuduğum zaman hemen aklıma Orhan KEMAL'in "Üçkağıtçı" romanı gelmişti. Ölü canları satın almak...Yaman iş doğrusu. Puşkin bu konuyu Gogol'a vermekle çok iyi etmiş.Kitapta başlangıçta bir mizah havası esiyor fakat sonlara doğru tam bir dramaya dönüşüyor.Yazarın hikayesi ise daha acıklı.Düşünebiliyor musunuz bir papazın telkinlerinin etkisinde kal, yak romanı, bir daha yaz, bir daha yak, çıldırarak can ver sonra da.Çok kötü gerçekten.Ölü canların sonundan ziyade Rus edebiyatının üç güneşinden biri olan Gogol'a yazık olmuş.

Üstadın jübile kitabı.Ötekinden tutun da Suç ve Ceza'ya kadar her eserinden bir parça var.Irmak çağlayanla, çağlayan ummanla birleşiyor.Ben Karamazov Kardeşler'i Dostoyevski serisinde en sona bırakmıştım.Okumamış olanlara da en son okumalarını tavsiye ederim.

sade diğer büyük yapıtları justine ve julliet tarzına yakın yazdığı bu kitapta felsefeye şöyle bir dokunmakla yetinmiş.bilhassa jüllietteki diyalogların tadını aldıktan sonra insan hayal kırıklığına uğruyor.bu kitap sadist görüşlerinin anlatımından çok aklına gelenin yazıldığı porno dergilere benziyor.

Yılmaz YUNAK bu kitabında İslamiyet'i sosyalizmle aynı çizgide ele alıyor.İlk bölümleri "Lacivert Paradoks"tan izler taşımıyor değil.Hoş bir fikir kitabından ziyade Kuran-ı Kerim üzerine yapılan yorumlar da dikkate değer.Yaşar Nuri'nin tercümelerini baz alması biraz yadırganabilir belki.Kitabın son bölümü sosyalizm propagandasına ayrılmış tamamen.Toplumsal tespitler çok yerinde.Her şeye rağmen okunması gerekli bir yapıt.Görüşlerine katılsak da katılmasak da.