E-Dergi

“Bize düşen şudur: Sun’i ve sanal dünyadan uzaklaşıp, toprağa doğru yola çıkmak. Kalbin sesi ile toprağın türküsü, sanayi-endüstri-görüntü ve kibrin getirdiği refah ile zenginliğin boş olduğunu ihtar ediyor.” cümlesi kitabın özeti gibi. Mustafa Kutlu, hududullah çerçevesinde vücut bulacak bir sistemden bahsederken kapitalizmi,
modernizmi ve teknolojiyi eleştiriyor. Bahsettiği sisteme ‘Ahlak nizamı’ adını veriyor. Aslında bildiğimiz şeylerden bahsediyor. Yazılar Amentü’ye inananlar için kaleme alınıyor. Bahsettiği mevzuyla alakalı kaynak eser isimleri verdiği gibi bu eserlerden alıntı da yapıyor. Hikayeleriyle bildiğimiz yazarın düşünce dünyasını tanımak da güzel.

Sezai Karakoç 20.yüzyılın mütefekkirlerindendir. Yazar, tekniğin ilerlediği bu çağda Batı’daki bunalımı Rönesans’tan başlatıyor. “Rönesans, İslâm'a karşı Hristiyanlığın, eski Batı medeniyetini imdada çağırmasıdır" diyerek fark etmediğimiz bir gerçeği dile getiriyor. Hakikat, vahiy, peygamber izi, ölüm dikkati gibi kavramları yazarın düşünce dünyasından okurken Batı uygarlığının neden bunalıma girdiğini öğrenmiş oluyoruz. Tapınak, kent, propaganda,
politika, bilim, edebiyat, sanat, felsefe gibi kavramları da özellikle Batı uygarlığı ekseninde tahlil ediyor. Kısacası yazar, insanlığın içinde bulunduğu bunalımı ve bunalımın kaynağını ana çizgiler halinde tespit ediyor. Kitabın sonunda ise diriliş insanının özelliklerini belirtiyor. Çağın çözüm üreticileri olan mütefekkirlerin kitapları okunmalıdır.

Ayrılık acısıyla hak yolu bulan hanımla zengin olma hayaliyle sevdiği hanımı terkeden adamın hikayesi...Yazar "İnsanoğlu putunu kendi yapar" diyor.İçindeki yoksulluğu farkeden insan için eşya,mekan,yaşanan zaman manasını kaybeder.İçimizdeki yoksulluk putlarımız ve manayı kaybedişimiz.Meğer insan dışını maddeyle doldurunca içi de putla doluyormuş.İnsan içini maneviyatla doldurunca dışındaki putlardan da vazgeçebiliyormuş.Hikayeden ziyade yazarın anlatmaya çalıştığı düşüncelere odaklanmak gerek.Mustafa Kutlu,hikayesini anlatırken her zamanki gibi eşyaya ve tabiata dikkat etmemizi sağlıyor.Dili sade ve anlaşılır.Yazarın bu kitabı güzel olduğu gibi ilk defa okuyacak olanlar için 'Ya Tahammül Ya Sefer' adlı kitabını da tavsiye ederim.

Erkek yazar tarafından yazılmış bir kadın romanı.Yazar kitaptaki karakterleri eşinin ailesinden esinlenerek oluşturmuş.1936-1941 yılları arasında dört kız kardeşin hayatı anlatılmış.Kitapta zaman ve olaylar gündelik hayatın akışı içerisinde eski zamanları hatırlatır gibi yavaş ilerliyor.Anlatım tarzı biraz yorucu olsa da değişik bir üslup kullanılmış.Geleneksel hayatın yanında batı kültürünün de Japonya'yı etkisi altına almaya başladığını okuyoruz.Çevirmen Japon kültür ve algısını daha iyi anlayabilmemiz için giriş bölümünde bilgi veriyor.Böylesi bir japon klasiğini Türkçe’ye aktarmak kolay olmasa gerek.

18.yüzyılın alman yazarlarından biri olan Goethe, bu kitabını mektup tarzında yazmış. Gerçi mektupların yazılma sıklığına bakarsak günlüğü de andırıyor. Oluşturduğu karakterin nişanlı/evli kıza olan kara sevdasından bahsederken sanatçı hassasiyetiyle aşka, duygulara, insanın yaşadığı ıstıraplara da değiniyor. Betimlemeleri de güzel. Genç yaşında ve iki haftada bu kitabı yazdığını düşünürsek kalemi güçlü bir yazar. Rivayete göre bu kitap 1774’te yayınlandıktan sonra intihar vakaları arttığı için yasaklanıyor. Yazar, keyifli bir başlangıçla dramatik sona yaklaşırken duygu değişimlerini iyi yansıtmış.
“Nasıl oluyor da insanı mesut eden bir şey aynı zamanda felaketinin de kaynağı oluyor.”