E-Dergi

Chapman daha çok aile danışmanlığı üzerinden anlatır, ancak model günlük iletişime denuygulanabilir. Kitabın temel mesajı şudur: Bir insanın sevgiyi gösterme biçimi ile karşı tarafın sevgiyi algılama biçimi farklı olabilir.Chapman’a göre her insanda beş sevgi dili vardır, ancak genellikle biri daha baskındır. Bu, diğer dillerin önemsiz olduğu anlamına gelmez.

Benim yorumum ise şudur:
Sevgi dilleri sabit etiketler değil, duruma ve ihtiyaca göre öne çıkan dinamik yapılardır. Normalde “kaliteli zaman” önemliyken, stresli bir anda “onaylayıcı sözler” daha değerli hale gelebilir. Yoğun dönemlerde ise “yardım edilme” ihtiyacı ön plana çıkabilir. Kimisi sözlerle, kimisi ilgiyle, kimisi emekle, kimisi dokunuşla beslenir. Hayatın akışı ve insanın ruh hali bu dillerin hangi anda öne çıkacağını değiştirir.

Birçok ilişkide yaşanan sorun aslında sevgisizlik değil, “farklı sevgi dili konuşmak ve anlaşılamamaktadır.” İnsanı anlamak, onun hangi sevgi diliyle değer gördüğünü fark etmekten geçer.