E-Dergi

Kurgu roman (kitaptaki tanımıyla "hiper kurgu" ama neden hiper anlamadım doğrusu) çok bıçak sırtında bir konu. Kurguladığınız alanla ilgili bilginizin eksiksiz olması gerekiyor. Kitaptaki konuyu daha önce başka yerlerden de okumuş olmam dolayısıyla biraz aşina olduğumu düşündüğümde bazı eksiklikleri yok değil. Ama her şekilde kurgu okumak insanın ufkunu açıyor, hayal dünyasını genişletiyor ve dolayısıyla en kötüsünden bile çok keyif alınıyor bana göre. Aslında tam da bu yüzden birgün birşeyler yazacak kadar kendimi yetkin hissedersem yazdığım şey mutlaka kurgu olurdu diye düşünürüm. Ben yazarın politik kurgularını daha çok beğenmeme rağmen yalın dili, hızlı ilerleyen konusu ile keyifle okunası bir kitap olarak tavsiye edilebilir. Bu arada kitaptan kısa bir not: "KÖTÜLÜĞÜN KISA ZAFERLERİNE ALDANAN İNSANLAR, GÜNAHLARININ BEDELİNİ ÖDEYECEKLERDİR"

Bir kitabın arkadaşlığına ne zaman ihtiyaç duyacağınız hiç belli olmaz. Bu yüzden yanımda hep bir kitap bulundururum. Bunun yanlızlıktan doğan bir ihtiyaç olması gerekmez. İşe gidiş yolunuz uzun olabilir (benim gibi) ya da bir yerde sıra beklemeniz gerekebilir ya da uyumadan önce bütün günün kafanıza yığdıklarından kurtulmak zor olabilir (maalesef yine benim gibi). Yani aslında kitap okumak için boş zamana ihtiyaç yoktur. Hayat zaten boş zamanlar yaratır ve bu boş zamanları kitapla doldurmaya ihtiyaç vardır. İşte böyle zamanlarda kurgusu sağlam ama okunmaya başladığında kendini kolayca hatırlatan bir kitapsa istediğiniz EJDERHA DÖVMELİ KIZ tam size göre. Kaliteli bir baskısı var ve iyi bir çeviri. Bu arada diyebilirsinizki kitap çok büyük. Evet öyle ama sadece iri şık bir çanta herşeyi halleder... Ne demişler "Her nimetin bir külfeti vardır"

Bazı yazarlar okuyucu için bazıları kendileri için yazıyorlar... Okuyucu için yazanlar çok satıyor çok para ve hayran kazanıyor ama hep sığ kalıyorlar. Bazıları sadece kendisi için yazıyor. Az kişiden çok kıymet görüyor fakat okuyucu hiçbir zaman yazarın kendisi olup onun hayatını yaşayamayacağına göre, kitap çok kısa zamanda çekiciliğini kaybedip hemen arkasından sıkıcı oluyor. Bu ikisinin dengesini kurmak ustalık. Kitapta kendinizden bir hikayeyi bularak keyif almak ama bu sırada yazarın küçük uçuşlarını farkederek onun da yazarken zevk aldığını fark etmek istiyorsanız Tom Robbins biçilmiş kaftan. Ağaçkakan ise hem iyi başlangıç hemde iyi son. "MUTLU BİR ÇOCUKLUĞA SAHİP OLMAK İÇİN ASLA GEÇ DEĞİLDİR"

Pandora ve Marius adlı iki vampirin hayatlarını ve aşklarını tarih ile harmanlayarak veriyor. Çok keyifli olduğu söylenemez. Çünkü kitabın tarihi alt yapısı iyi olmasına rağmen bir türlü hikayeye yedirilememiş sanki... Kolay okunuyor. Romanın iki kahramanının vampir olması Bella ve Edward ı hatırlatmasın. Buradaki vampirlerin daha sıradan ve insansı hayatları var. Bu kitabı okuyunca vampir konusu piyasada popüler olduktan sonra yazıldığını düşündüm. Bu arada kitapta oldukça fazla yazım yanlışı ve özellikle diyaloglarda çeviriden kaynaklandığını tahmin ettiğim bir karmaşa var