E-Dergi

Bir gencin küçüklüğünden itibaren kendisini bulma ve keşfetme yolculuğunu ve varoluşsal krizlerini konu alan bir hikaye. Ana karakter Lucien'ın bu "kendini bulma" serüveninin pek de etkileyici ve sürükleyici olduğunu düşünmüyorum. Hatta hikayenin bazı yerlerinde olay örgüsünden kopmalar yaşadığımı belirtmekte de fayda var. Ancak son olarak yazarın Lucien'in çocukluk dönemini konu alırken kullandığı kelimelerin ve cümlelerin karmaşıklığı ile gençliğe ilerledikçe bu karmaşıklığın kayboluyor olması ve daha oturaklı düşünüyor olması bana, yaş aldıkça çocukluktan çıkmanın ve olgunlaşmanın somut bir göstergesi gibi hissettirdi. Yazarı bu dil cambazlığı için tebrik etmek gerekir.
Kısacası, aman aman okunması gereken ve her şahsi kütüphanede bulunması gereken bir kitap olduğunu düşünmüyorum. Ben bir oturuşta bitirdim (104 sayfa olması dolayısıyla) ancak herkese hitap etmeyebilir. Kaosu ve karmaşayı kitaplarda seven kimseler okuyabilir.

Adem Güneş bu kitabında çocuk yetiştirmenin usulünü sanki bir tarif verirmişçesine anlatıyor. Çocuk yetiştirmenin sanılanın aksine çok daha fazla dikkat edilmesi gereken bir oldu olduğunu gözler önüne seriyor. Anadolu Pedagojisi'nin bizim kültürümüze uygunluğuna sürekli değinirken uygulamamız gereken hususları da bu ekol üzerinden anlatıyor. Anlattıklarının her çocuk için geçerli olamacağını düşünüyor be ayrıca kitabın bazı yerlerinde tekrara düştüğünü hissediyor olsam bile çocuk psikolojisini çok daha net anlayabilmek için okunması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum.