E-Dergi

Bazı kitaplar olaylarıyla değil, bıraktığı hisle akılda kalıyor… Mina benim için tam olarak öyleydi.
Sessiz bir çocuğun dünyasına sabırla dokunan bir babaanneyi okumak çok etkileyiciydi. Özellikle sevgiyle yaklaşmanın bir insanı nasıl değiştirebildiği çok güzel işlenmiş.
Sıcacık, huzurlu ve umut veren bir hikâyeydi.

kaliteli ve huzurlu bir uyku rehperi niteliğinde harika bir eser.uykusuz gecelerden kurtulmak isteyenler için kullanım klavuzu niteliğinde.

Elmas’ın Kanatları bende olaydan çok bir his bıraktı. Okurken sürekli ‘bu bana neden tanıdık geliyor?’ diye düşündüm.

Bazı cümlelerde durup kaldım. Çünkü anlatılan şey hikâye gibi değil, sanki içimde zaten olan bir duygunun adı konmuş haliydi.

Hızlı okunacak bir kitap değil bence… sindire sindire gidiyor. Ama bu kötü değil, aksine daha çok içine çekiyor.

Bitirdiğimde aklımda sahnelerden çok hisler kaldı. Ve bu, uzun zamandır okuduğum kitaplarda yaşamadığım bir şeydi.

Akıl ve Mantığın Götürdüğü Yere elimdeyken şunu fark ettim: bazı sayfaları hızlıca geçemedim. Çünkü anlatılan şeyden çok, bende uyandırdığı sorulara takıldım.

Kendimle içten içe tartıştığım yerler oldu. ‘Ben bunu neden böyle düşünüyorum?’ diye durup düşündüğüm anlar… açıkçası beklediğimden daha fazlaydı.

Her şeye katıldım diyemem ama zaten mesele o değil. Bu kitap bana yeni bir bakış açısı zorladı ve bence en değerli tarafı buydu.

Bitirdiğimde elimde net cevaplar yoktu ama kafamda daha dürüst sorular vardı.

Bilim kurgu gibi başlayıp aslında insanın iç dünyasına dokunan bir hikâye. Karakterlerin yaşadığı çatışmalar sadece dış dünyada değil, kendi içlerinde de devam ediyor. Yer yer temposu yükseliyor, yer yer düşündürüyor. Özellikle “insanın kendi karanlığıyla yüzleşmesi” fikri güzel işlenmiş. Türü sevenler için farklı bir deneyim olabilir.