E-Dergi

Kitabı okumayı düşünenlere iki tavsiyem var: (1)Öncesinde Kitab-ı Mukaddes'i (mümkünse hem Eski Ahid'i hem de Yeni Ahid'i) okusunlar. (2) Bir önceki yorumu (Özlem Y. tarafından yapılmış olanı) kesinlikle dikkate almasınlar.
İlk tavsiyem gerçekte kitabın ne gibi bir temele dayandığını öğrenerek satır arası anlamları kaçırmamanızı sağlamak için, özellikle Luka, Matta, Markos ve Yuhanna'nın yaptığıyla sevgili Saramago'muzun yaptığı arasında pek de fark olmadığını görmenize yarayacak bu.
İkinci tavsiyemin sebebi ise bir romanın gerçekliğinin nerede başlayıp nerede bittiğini çok iyi kavrayamadığını düşündüğüm arkadaşın (Özlem Y.) romanda anlatılanları sahiden İsa'nın başından geçenler olduğu sanısına sizin de kapılmanızı engellemek. Bana göre bu kitapta anlatılanların Eski Ahit'te (Tevrat) anlatılan Davut hikayesinden hiçbir fazlalığı yok.
Biraz da romanın içeriğinden bahsedeyim: Bir kez müthiş eğlenceli bir üslupla yazılmış tanrıbilimsel yorumlar var, tanrının varlığı yokluğu sorunu değil bizzat kendisi ve eylemleri sorgulanıyor, kadir-i mutlak bir tanrının gönderdiği felaketlerin sorumlusu da olması gerektiği alttan alta hissettiriliyor okura.
Kim ne der bilmem ama sadece tanrı, şeytan ve İsa'nın kayıkta yaptığı sohbet için okunmaya değer buluyorum ben..
Alın, okuyun ve düşünün...

tam bir bukowski hayranı olmakla beraber, burada yapılan yorumkarı görünce küçük dilimi yuttum... ben yeni başlayacak her okura ve birkaç kitabını okuyarak buko'nun hayatını tanıdığını iddia eden kişilere yaşamöyküsünü yani Howard Sounes tarafından yazılan "Çılgın Bir Yaşamın Kollarında Tutsak"ı tavsiye ediyorum. Buko'nun aslında o kadar da çok kadınla yatmadığını (kendisi 2000'in üzerinde olduğunu iddia eder), babasının bıraktığı 10.000 dolar civarında parayı hep bankada tutarak hayatını bir nevi garantiye aldığını öğrenmeden okumaya girişen herkes küçük chinaski'mizin büyüsüne kapılarak bu hayatı yaşanmış sanabilir. ekmek arası'na gelirsek, evrensel ergenlik arayışlarına sade bir dille ve kısa, vurucu cümlelerle anlatan tek yapıt olmamakla beraber, benzerleri arasında ilk üçe oynar. Buko'yu okuyan ve sevenlere iki yazar daha tavsiye edebilirim: Knut Hamsun ve John Fante. Her ikisi de Buko'yla benzer tarzda yazarlar ve Buko her ikisinin de adlarını sık sık anar. Ayrıca Fante'nin başyapıtı Toza Sor yeniden basılırken önsözü Buko tarafından kaleme alınmıştır.

bu derlemeden roman tadı bekleyen okurun aradığını bulamadığı ve haliyle bulamayacağı kitabın amacı pamuk'un yazılarını bir kitapta toplayıp okurlarına ulaşırırken biraz da yazarına extra para kazandırmak olsa gerek.

pamuk'un bu romanı, anlatım özellikleri bakımından pek yorumlanmamış. kullanmadığı "şiir enerjisi" bu romanda ister istemez açığa çıkmış ve okuyucuların "sıkıcı" , "okunması zor" yorumlarına sebebiyet vermiş ki doğrudur, ama okumayı zorlaştıran tek öğe dil değil, konuda Benim Adım Kırmız'da olduğu gibi bir merak unsurunun bulunmayışı akıcılığın önündeki en büyük engel olarak göze çarpar..