E-Dergi

İstanbul’un yıkılmış, toz olmuş hâlini okumak; yok olan insanları düşünmek gerçekten ürperticiydi. Daha da sarsıcı olan ise hayatta kalanların duygularını kaybetmiş olmasıydı. Bu noktada ister istemez şunu sorguladım: Günümüzde insanlar zaten hissizleşmiş değil mi? Duyarsız, vicdan ve merhametten uzak bir insanlık… Bu da başka bir yok oluş biçimi. Kitap bir distopya sunarken, duygularını kaybetmeyen Arın karakteriyle umut ışığı da yakıyor.

Leke’nin yolculuğu boyunca onun çaresizliğini, aldatılmışlığını ve kırgınlığını birebir hissettim. Okur olarak duyguyu bana geçirmeyi başaran bir anlatım var. Yazarın dili akıcı, sade ama etkili. Yeni kelimeler öğrenirken hiç yorulmadan sayfalar aktı gitti. Kitabı elimden bırakamadan okudum. İyi ki duygularım var dedirten bir eser.

Kılavuzun Pusulası ile tamamen tesadüf (tevafuk ) sonucu tanıştım. Oğuz Yılmaz Hocam’ın kaleminden çıkan bu şahane eseri okumaktan büyük mutluluk duydum; imzalı edinmek de benim için ayrı bir onur oldu.

Hikâye, Orkun’un Anadolu’nun sakin bir şehrine üniversite okumaya gelmesiyle başlıyor. Bu geliş, aynı zamanda onu gizemli olayların tam ortasına sürükleyen bir maceranın da başlangıcı oluyor. İhanetle sarsılan Orkun, rüyalarla örülü bir yolculuğa çıkıyor; hem kendi benliğinin hem de kayıp bir kitabın izini sürüyor. Kaşgarlı Mahmut’un bir eseri etrafında birçok insanın yolu kesişiyor.

Faysal’ın saf ve içten dostluğu, Tomris’in varlığıyla yaşanan yoğun duygular, Sencer, Seyfo Dayı ve Yolcu’nun kattığı renkli karakterler… Hepsi hikâyeye derinlik katıyor.

Aynı zamanda kitap, bilmediğiniz kelimeleri öğreten, düşündüren, araştırmaya teşvik eden eğitici bir yön taşıyor. Oğuz Yılmaz Hocam’ın bir edebiyat öğretmeni olarak farkı her satırda hissediliyor.

Sevgiyle kalın