E-Dergi

insanın bilgi, algı ve üstünlük kavramlarını sorgulatan kısa ama yoğun bir alegoridir. Öykü, Güney Amerika’da, yüksek dağların ardında, dış dünyadan yalıtılmış şekilde yaşayan bir topluluğu anlatır. Bu topluluğun tüm üyeleri doğuştan kördür ve yüzlerce yıldır bu hâlde var olmuşlardır.

Bir gün, dağ kazasında hayatta kalan dağcı Nunez, tesadüfen bu "körler ülkesi"ne düşer. Başta, görebilen biri olarak onlara üstünlük sağlayacağına inanır. Fakat çok geçmeden, "görme"nin onların dünyasında anlam ifade etmediğini, hatta delilik belirtisi olarak görüldüğünü fark eder

gerçekten bir ülkenin kurtuluşunu çok iyi anlatan kitaplardan biri Türkiye'nin de eski geçmişi gibi okurken bunları düşünüyoruz kendi yaşadığımız yere çok fazla benzettim Ayrıca Atatürk'ün herkes okumalı demesine de şaşmamalı

kitap güzeldi ancak kitabımı basımı ile alakalı olan kısım birbirinin hatıra defterine çok az yer verilmişti Onun dışında portreyi daha yoğun ilgi görülmüştü Bence kitap biraz da uzatılıp daha fazla Detay olunabilir

Romanın ana karakteri Yakov Petroviç Golyadkin, düşük rütbeli bir devlet memurudur. Toplumda kabul görme, sevilme ve “var olma” mücadelesi verirken bir gün karşısına tıpatıp kendisine benzeyen ama ondan çok daha başarılı, dışa dönük ve etkili bir “öteki Golyadkin” çıkar. Bu benzeri, onun yerine geçmeye başlar; işler karışır, zihin bulanır, gerçeklik kaymaya başlar.

Dostoyevski bu eserinde, kişilik bölünmesi temasını bireyin iç çatışmalarını ve akıl sağlığının bozulma sürecini hem felsefi hem de psikolojik boyutlarda derinlemesine anlatmıştır

Okurken insan rahatsız oluyor. Çünkü bu roman bize gösteriyor ki, hepimizin içinde bir başka “ben” var. O diğer benliğimiz; toplumda maskelenen, ezilen ya da görmezden gelinen tarafımız. Dostoyevski bunu öyle yoğun bir şekilde yazmış

“Bir insanın en büyük savaşı, kendiyle olan savaşıdır,” derler. Bu kitap, o savaşın sayfalara dökülmüş hali

güzel bir kitapta aynı yazarın Beyaz Diş kitabından daha çok sevdiğim söylenebilir