E-Dergi

Dünya var olduğundan beri güçlü güçsüz olanı hep ezmedi mi? Ezilen sesini çıkardığında, ezilenin sesi yandaş ve yalakaların güçlü olana güç vermesiyle susturulmadı mı? Örgütlü mücadele ne kadar sağlandı acaba, geçmişte ve günümüzde sömürünün en büyük çarkları hala dönmüyor mu? Gelecekte güçsüz olan güçlü olanın üstüne bağırıp yüzüne tükürecek midir? Sorular, sorular...
Her dönemin en can alıcı soruları
Her dönemin yaşanan sömürge düzeni ve kan içiciliği.
Zola direnişi en güzel, en dokunaklı şekilde kitaplarına işleyen, aydınlatan bir insan ve ölümsüz eseri germinali miras bırakan yazar.
Ve günün en önemli ve tesir etmesi gereken biricik unsuru
Örgütlü mücadele

Ne diyebilirim ki? Efsanenin kağıtta vücut bulmuş hali. thenardier paragöz ve alçak, günümüzde makamların gücünü kullanıp da sefil ötesi olan insanların iz düşümü. Jean valjean acıdan arınıp da melekleşen bir insan ve sefilliğin değil de insanlaşmanın bir göstergesi, dokunuşu ile gözyaşı akıtan muhteşem bir karakter. Bir aydınlanma öncüsü ve hareketinin sözcüsü. Emeğin aşk ile buluşup yıldızlara seslenen hali. Karanlıktan aydınlık çıkaran ve aydınlığı kalbe nakşeden bir aşk gezgini...

Her toplumun kanayan yarası: kadını meta olarak gören zihniyet, kadının iki bacağının arasından fazlasını görmeyen bir zihniyet ve kadının bu zihniyeti bacağının arasında yok ettiğini gösteren harika bir eser. Zamanın parisinin yozlaşması ve ahlaksız durumunu gözler önüne seren bir eser. Ancak günümüzde değişen bir şey var mı? Kadın halen de meta olarak görülüyor, ahlaksız ataerkil sistem içinde. Oysa kadın bir anadır, bir eştir ve eşsiz bir çiçektir. Bu çiçeği koparmaya çalışanlar tarih boyunca hep acı ve sefaleti görmüştür. Ve sen ey kadın, ey kutsal ötesi varlık, tüm şiirlerin seslendiği varlık... İnsanlığı yaratıcısı kadınların sömürüsüne ve kadınları meta olarak gören anlayışa HAYIR diyorum...

Sevgi güçlüdür ve suçun ağırlığını en aza indirger.
Suç ve Ceza'ya konu olan suçlu Raskolnikov merhametli, insanlığı düşünerek suça bulaşmış bir kişilik, sorgulayan bir yapıda, etrafındaki asıl suçluları görüyor ama her adalet sistemi toplumun ve bireyin zararına olan cezalar veriyor dünya var olduğundan beri.
Dostoyevski yaşasaydı ve günümüze uygun bir suç ve ceza romanını kaleme alsaydı eğer kurgusunu liyakat rüşvet irtikap üzerine şekillendirir ama insanı vicdana yönlendiren bir kelime bulamaz, bir çıkmaza sürüklenirdi çünkü adalet tahrif edilmiş, zengin ayrıcalıklı fakir sırada bekleyen olgusuyla mücadele içinde olurdu. Belki de romanı bitirmeden kendi hayatına son verirdi.
Roman için duygu ve düşüncelerime gelince insanı titreten bir kitap. Ve tekraren okunması gereken bir kitap.

tolstoy harika bir kalem ilk cildini bir solukta bitirdim