E-Dergi

Kitabı sipariş ettiğimde, kendisinden bu derece etkileneceğimi bilmiyordum.

"Onluk" ne demekti? Kapak tasarımında yumurtadan çıkmış bir kadın yüzü ve bir film şeridi görseli merakımı daha da artırıyordu.

Seremoni'de her kadının içinde bir prensesin uyuduğunu hissetmekle bağlandım kitaba ve sonra gelen bütün hikayeleri bir prenses vakarıyla okudum. Erozyon'da "Bir kere daha istenmememin ızdırabı geldi öfkeme bağdaş kurdu."yla dünyanın tüm yok sayılmaları varlığımı şaha kaldırdı.

Vagon'da "Fısıldayan bir adam"ı yazmış yazar. "Çığlıkların veya gürlemelerin etkili olduğuna inanmıyorum. Aslolan sestir." demiş ve kimi zaman da fısıltı olan ses haykırmış: Sen kime kızgınsın?

Daha sonraki hikayelerden hep bir sahibini arama, bir kadının son derece çarpıcı olan hayatla ve kendisiyle yüzleşme dansı!

Bir okur olarak ben "Onluk"la, ormanda gezerken birinin yolu bulmam için bıraktığı işaretleri toplar gibi hissettim, oysa ne Hansel ne de Gretel'dim! Teşekkürler İpek Sözen! Teşekkürler Onluk!