E-Dergi

Distopik bir kitap olduğunu gördüğümden beri okumak istedim bu kitabı. Bu tarz kitapları ve yaratılan dünyaları seviyorum. Çünkü yönetimlerin, idareyi, iktidarı elinde tutanların halkı baskılaması fikri bana çok gerçek geliyor artık. Bu kitapta da gerçekle bağlantılı bir sanal evren var. Toplumdaki tabakalaşmayı, işçi sınıfını, iktidarın sahibi oligarkları, devrim yapmayı hedefleyen kitabımızın baş rolündeki karakterleri, sosyalizmi, marksizmi, kapitalizmi, emeğin sömürülmesi fikrini aslında didaktik sayabileceğimiz bir şekilde anlatıyor. Anlatırken öğretiyor, öğretirken düşündürüyor. Geleceğe dair fikirlerini okuyoruz yazarın zira 26. yüzyılda geçiyor olay örgüsü. Ama ileriye dönük fikirlerin ve yazılmış öngörülerin, kitabın yazıldığı 1900'lü yılların başını da bugün yaşadığımız dönemi de kapsıyor olması ürkütücü derecede başarılı.

Bir süredir biraz yorucu olmaya başlamıştı kitap okumak. Açıkçası yaşadığımız dönemin de verdiği psikolojik baskı ile sıkılmıştım. Hasret işte tam bu anda yetişti imdadıma. Bir kere aşk hikayesiydi ve benim aşk hikayesine karşı koymama imkan yoktu. Öte yandan Cumhuriyetin ilk yılları, mübadele dönemi, Balkanlar gibi kalbime dokunan diğer meselelere de dokunup çekildiğini okumuştum kitabın arkasında. Kitapta Keskinli bir ailenin oğlu Tacettin ile bir Rum kızı olan Patricia'nın hikayesi anlatılıyor. Tacettin annesini babasını çiğnememeye çalışırken kendi kurduğu ailesini, Patricia'yı evladını geride bırakıyor. Sanırım benim hayatımda da bir Tacettin olduğu için bu kadar kalbime dokundu Hasret. Yer yer gözlerim dolu dolu okudum. Sonlara doğru epey duygulandığımı itiraf etmem gerekiyor. İnsanın kurmayı hayal ettiği bir hayat var, bir de kurmak zorunda bırakıldığı bir hayat.

Kitabı alırken daha duygusal bir eser olduğunu hayal etmiştim. Kızlarından, yaşadığı dönemde en yakınında bulunanlardan, onu en iyi tanıyanlardan biriydi çünkü Afet İnan. Kitabın adında "hatıralar" kelimesi geçiyordu. Ama daha didaktik bir kitapla karşılaştım okurken. Afet Hoca'nın çeşitli kürsülerde yaptığı konuşmalar, çeşitli yayınlara yazdığı makalelerden oluşuyor kitap. Ata'nın eğitim, gençlik, kadınlar, basın, vatan sevgisi, ulus olabilme ve hatta neşe ile ilgili bile fikirlerine yer verilmiş kitapta. En sonunda da bir albüm var. Mustafa Kemal'in fotoğrafları, kendi eliyle yazdığı notlar, konuşma metinlerinde yaptığı düzeltmeler mevcut bu albümde. Kitapta etkilendiğim iki kısımdan birisiydi albüm kısmı. Diğeri ise vefatına ilişkin yazılmış sayfalar.

Başlarda çok betimleyici gelse de ilk kez okuduğum Tezer Özlü'nün tarzına alıştıktan sonra kitabın duygusuna daha rahat eriştiğimi ve sıkılarak okuduğum fakat bitişine yakın keşke bitmese moduna girdiğimi itiraf etmeliyim. Şimdi içimde "Edebiyatın Gamlı Prensesinin" başka kitaplarını okuma isteği var.

Altı ana başlık ve bunların beşinin içinde şiirleri var İlhan'ın. Altıncı ve son başlık olan "Meraklısı İçin Notlar" kısmında ise önceki beş bölümdeki şiirlerden bazılarıyla ilgili kısa notlar var; şiirde geçen karakter, şiirin yazılış psikolojisi, yeri falan... Adı üstünde meraklısına notlar... Salt aşk şiiri yok bu arada kitapta. Başkaldırı da var, siyaset de var, dostluk da var, özgür olma arzusu da. Kitaptaki iki şiir dikkatimi çekti özellikle. Birincisi Ağustos Çıkmazı isimli şiir. Böyle deyince benim gibi bilmeyenler için söyleyeyim biz bu şiiri Beni Koyup Gitme olarak biliyoruz. Bir diğer şiir ise Gece Buluşması ki bunu da Beş Dakika Bekle Git olarak biliyoruz.