E-Dergi

Sonunda ne kadar şaşırdığım ile başlayayım. Tüm kitap boyunca beklediğim, merak ettiğim, nasıl bağlanacak, nereden çıkacak diye sabırsızlandığım olayın, hiç beklemediğim bi yere bağlandığını görünce son bölümde "ya hayır yaaa" diye hayıflanarak kitabı bitirdim. Mutlu sonla bitmemesi kalbimi ne kadar kırsa da ters köşe olduğum kitaplardan ekstra sadist bir haz aldığım doğrudur. İki farklı zamanda, hatta yüzyılda, geçen iki bölümü var kitabın. İlk bölümü akıp gitse de ikinci bölümü şaşırtıcı bitişiyle (evet yine sonunu övdüm) ilk bölümün hızına yetişiyor. Ömer Hayyam ve rubaiyatıyla başlayan nefis hikaye, Benjamin ve Atlas Okyanusu ile beni çok şaşırtan bir biçimde, kitabın arka kapağının tabiriyle bit(mey)iyor.

Kitap ilerledikçe zaman geçiyordu, zaman geçtikçe Sinan'ın yaşlanmasını; Kanuni'yi, Selim'i, Murat'ı dönemin padişahlarını ve eşlerini ama en çok da Mihrimah'ı okumak keyifliydi. Kendisi dönemin gözde bekar hanımı olduğu için biz onu bazen Mimarbaşının büyük aşkı olarak bazen de böyle bir kalfanın büyük aşkı olarak okuyabiliyoruz.

Kitaba odaklanacak olursak Arda'nın Barcelona'dan teklif aldığı süreç ile başlayıp Galatasaray Altyapısına ilk geldiği güne, hatta onun da öncesinde Arda'nın ilk sakatlandığı güne kadar gidiyor. Çoğu yerde duygulandığımı ve gözlerimin dolduğunu itiraf etmeliyim. Yer yer o günleri hatırladım gülümsedim, "aaaağğ ne goldü bee" diye düşündüm. "Allah fenerin belasını versin" dedim :). Ama çok gururlandım, çok duygulandım. Arda ile ilgili genel fikrim bu çünkü her zaman.

Okuduğum ikinci Ferhan Şensoy kitabı. Daha muhalif, daha doğrudan konuşan bir kitap. Ferhan Şensoy'un Aydınlık gazetesinde yazdığı köşe yazılarının derlemesinden oluşuyor. 2011 - 2013 yıllarını okurken "aaa bu da olmuştu" "nasıl unutmuşum" gibi nidalar atarken yakalıyorum kendimi. Keskin bir dili var kitabın ya da okuduğum ilk politik kitap olduğu için bana öyle gelmiş olabilir, bilemedim şu an..

Sanırım bu kitabı diğerlerinden daha özel kılan Nevzat Komiserin Evgenia ile arasında bu kez daha özel bişeyler olmasıydı. İzlediğim, okuduğum, hayatıma giren her şeyde, insanda, mevzuda bir lokma yürek yarası arıyorum sanırım. Görürsem yapışıyorum. Göremezsem uzaklaşıyorum. Kavim'i bu kadar sevmemin en büyük sebebi de buydu muhtemelen. Gel gelelim bu kitaptaki cinayetin nefis bir kurgu ile anlatılmış ve örülmüş olması kitabı diğerlerinden farklı kılan asıl özelliğiydi. Neticede, her kitaba okuyun demem, ama bu kitabı okuyun.