E-Dergi

Müthiş kitap olmuş. Yazar Mario Mazzanti'nin ilk eseri. Yazar hayatı boyunca etkilendiği her şeyi harmanlayarak, tüm enerjisini vererek yazmış kitabı. Çok da iyi etmiş zira benim okuduğum en heyecanlı kitaplar listesinin zirvesini zorluyor kitap. Katil, karşısında kendisini yakalamak ve kim olduğunu anlamak isteyen insanlarla satranç oynuyor. Katil kim diye düşünürken beklenenin çok farklı olduğu ve müthiş bir ters köşenin yaşandığı finalle kitabın kapağını kapatıyoruz. Okumamış olanlara okumalarını tavsiye edebilirim gözümü kırpmadan.

Ahmet Söylemez'in kitabı. Yazar, eşini kaybetmesinin ardından, eğer yanlış değilsem 6-7 yaşlarındaki kızıyla bir kasabaya yerleşir ve hayatlarını devam ettirirler. Hayatlarından kesitler, eşine duyduğu özlem, dostları ve hayatlarına giren insanlarla ilgili kısa kısa yazılar bulacağımız bir kitap olmuş. Kitabın yazarı kalp krizi sonucu vefat etmiş. Eşine kavuşmuş da diyebiliriz biz buna. Çabuk biten bir kitap oldu. Kitapta bana samimi gelmeyen şeyler vardı. Mesela Hamdi Baba Mizansenleri bölümünde laz olan Hamdi Bey'in yazıldığı şive yapmacık geldi. Ayrıca kafiyesiz ve düz yazı gibi yazılan şiirler de olmaz olsun! Özür dilerim Orhan Veli!

Bu ara çok polisiye okuduğumdan mıdır yoksa Tami Hoag'un üslubunu çok tutmadığımdan mıdır emin olamadım ama kitap elimde süründü durdu. Yine başarılı ve kurt bir dedektif yine işlenen seri cinayetler vardı. Çavuş Kovac ve partneri Liska için katili bulmak zor olsa da benim gibi acemi bir polisiye okuyucusu için bile çok zor olmadı maalesef. Kitap yine sonlara doğru açılıyor ve temposu yükseliyor. İlk bölümlerdeki sıkıcılıkla kitabı bırakmazsanız kitabın devamı çok sıkıcı gelmeyecektir. Hoag sonlara doğru biraz da aşk kırıntıları serpiştirince ister istemez okutuyor kendini yapacak bişey yok. Okumak isteyenlere önerim, biraz evvel de dediğim gibi başlarda kitap ağır ilerlerken kitabı bırakmamaları olur. Bunun dışında vebal kabul etmem.

Kitabın içinde tek bir cinayet vakası var. Ve o vakayı bölümlere ayırmış Arthur Conan Doyle. Hikaye özetle şu şekilde; Holmes ve Watson Hindistan'daki sömürgelerden İngiltere'ye uzanan bir hazine avcılığının sonucunda işlenen cinayeti kimin işlediğini bulmaya çalışırlar. Kitapta, Sherlock repliklerinin en bilinenlerinden "eğer imkansızı elersen geriye kalan her ne kadar mümkün görünmese de gerçeğin ta kendisi olacaktır" da var. Dörtlerin İmzası kitabın içinde yazdığı kadarıyla serinin ikinci kitabıymış. Okumayanlar için güzelce özetlediğimi düşünüp noktayı koyuyorum. Şimdiden iyi okumalar.

İlk kitapla kıyaslamadan samimiyetle okudum. Gel gelelim ilk kitap beni daha çok germişti. Bilhassa ilk kitabı okuyanlar bilir, Dedektif Gurney'in katille burun buruna geldiği anlar ilk kitapta nefesimin kesilmesine sebep olmuştu. Bu kitapta hem çok şaşırmadım hem de ilk kitapta olduğu kadar gerilmedim. Yine bir seri katil hikayesi ve yine kendini okutuyor. Tahmin edilebilitesinin biraz daha yüksek olduğunu yinelemekte fayda var.