E-Dergi

Uzun zamandır okumak istedigim bir eserdi.Tolstoy evrensel bir yazar. Zamanın ötesinde ama her zamanın içinde yaşamış gibi. Ölüm sürecini öyle iyi yansıtmış ki sanki İvan ile o anları,o evi yaşadım. Fiziksel değil manevi acıydı yaşadığı. Savaşı hastalığı değil sahtelikti. "Hepsi yalan' diye vurgulaması bu yüzdendi bana göre. Sadece çocukluğunda mutluydu sonrasını iyi anamadı. "İncelik ,zarafet ,keyif " gibi tanımladığı hisler aslında koca bir sahtelik balonuydu. Yaşasaydı her şey aynı şekilde devam edecekti. Bır şeylerin farkına vardı fakat 'anlamı' bulabildi mi emin değilim. Çok şey düşündürdü kitap bana. Hayatın kıyısına geldiğimizde "Çok şükür anlamı/manayı buldum" demek ümidiyle...

Asker Adası.'na çağırılan on kişi. Sıradan gibi görünen fakat cezasını çekmemiş suçlular. Sırları ifşa olan karakterlerimizin zamanla ve ölümle köşe kapmaca oyunu. Hepsinin teker teker hayata veda edişi 'öldürülerek' ... Ama katil kim? Dogru yanıtı kitabın ortasında versem de yanıldığımı düşünerek yönümü değiştirdim. İşte bunu sevdim. Kitabın sonunda elbette ki aradığım tüm cevapları buldum. Bbc dizisini çekmis izledim. Tabi ki kitap diyorum başrol efsane olsa da... Yazıldığı tarihe göre iyi bir polisiye. Keyifle ve bazı ufak tefek gerginliklerle okudum kabuslarımda katili aradım evet :) Herkes okumasa da olur. Bu arada yazarın okuduğum ilk kitabı. Bir daha okur muyum bilmiyorum... Ve koza bu bilinmezlikle yaşadı... ;))

Psikiyatristimiz çocukların çocukluk travmalarının nasıl üstesinden gelindiğinı ya da gelinemediğini gozler önüne seriyor. Çocuklarla iletişimi oldukça kuvvetli. Kitabın içindeki 10 öykünün gerçekliği insanı şaşkına uğratıyor. Kıtabın isminin mecazi olduğunu düşünmem büyük hataydı. Öykülerin çoğunda bilimsel dil kullanmasına rağmen akıcılığını hiç yitirmeyen bu kitap ve her çocuk bende derin izler bıraktı. Bebeklere temasın önemini bir kez daha hatırlattı.Herkesin okuması gerekir mi tartışılır. Hassas kalpler için can acıtıcı olabilir.

Şımdiiii... Nerden başlasam bilemiyorum . Ama neden?Çünkü kitap tam bir ters köşe. Daha önce yazarı okumamıştım ve böylesine eğlenceli bir serüven beklemiyordum. Absürtlukler alemi olmayacak bir hikaye tam bir Türk komedisi diyebilirim. İcınde geçen bazı cümleler ise kült olabilecek nitelikte. Ruhi bolumünü çok şahane bulurken Civan bölümü hafif hayal kırıklığı yaratsa da bir bütün olarak sevdim. Kalemi absürt, iğneleyici ve düsündürücü olan yazarın bir kitabını daha okumak isterim.

Böylesine güzel bir oykü okumama vesile olduğu için yeni tanıdığım güzel insana tesekkur ederim. Resmen çocuklugumda elektirikler kesildiğinde annemizin dizine yattığımızı ve onun da bize uydurduğu masallara öykülere gitti ruhum. Şu an kendimi kitaptaki gündüzü düsleyen öküze benzetiyorum :) Ne şanslıyım ve "Sizi tanıdığıma memnunum"