E-Dergi

Tolstoy'un en çok sözü geçen ama en sıkıcı eserleri sıralamasında da ilk üçte her zaman kendine yer bulmuş eseri "Savaş ve Barış"..Tolstoy keşke kendini bu kadar zorlamasaydı bu kitap için de, yeteneklerini, insanı anlatırken daha değişik konularda harcasaydı diyorsunuz.
Neyse bu kitap, orijinal romanının birçok detayını -kısa aralıklarla-verme gayretine düştüğünden hiçbir şeyi verememe tehlikesi içine girmiş adeta. Hiçbir şey aklınızda kalmıyor, olay örgülerinin insicamı kopuyor, neredeyse bir daha gelmiyor "Adı Yemen'dir gülü çemendir, giden gelmiyor acep nedendir"...:)

Frankenstein gibi bir klasiği çizgi romana dönüştürmek önemli bir risk aslında.Fakat kitabın çizeri ve yapımda emeği geçenler, ustalıkla bu işin altından kalkmışlar denilebilir.

Bu düşkün kadının (Emma Bovary) romanı yerine çizgi romanını alıp okuyun işte, ne yapıcaksın o kadar vaktine yazık!..:)

Aslında buna daha çok sanatsal bir çalışma gözüyle bakmak doğru olabilir.Zaten roman ile çizgi romanın bakış açılarının (her ne kadar aynı mevzuyu anlatıyor olsa da) aynı damarı yakalaması çok zordur, aslında ana hedefte de bu yoktur. Çizerler sanatını sergilemek isterler ve de özgün yorumlama yaparak kendilerini ispatlamak..
Ayrıca çizgi romanda temel gaye, romanın her dokunuşunu yansıtabilmek olsa idi; 300 sahifelik bir roman için belki de 3000 sahifelik bir çizgi roman oluşturulması gerekecekti ki, ortaya çıkacak maliyeti ve öte yandan düşecek alım gücünü hiç söylemiyorum bile..
Sözün özü şudur ki, çizgi romandan beklentilerle, roman, masal ya da hikayeden (tür her ne ise) beklentiler aynı olmamalıdır. Sinemada ve tiyatroda da durum böyledir.Farklı türler, farklı sanatlar, farklı yorumlar..

yecüc - mecüc gerçeğine göndemede bulunan ilk eserlerden olması sebebiyle ayrı bir önemi olabilir mi?Belki..Amerikan sineması bu mevzuyla ilgili ya da bundan ilham alarak sayısız film yapmış mıdır?Öyledir. O halde okumakta bir istifade olabilir mi?Olabilir! :)