E-Dergi

Her cümlesinin zebercet misali değerli olduğu, insana insan olduğu için değer verilmesi gerektiğini anlatan, merhameti yaratan Rabbimizin insana vermiş olduğu sıfatı her yerde kullanması gerektiğini işleyen, baştan sonuna kadar dehşet içerisinde okuduğum, kelimelerle değerini ifade edemeyeceğim bir başyapıt...

Rahmet sıfatını kuluna veren Rahmanın yarattığı kulunun merhamet ve iyi niyeti karşısında;sabır taşının deli pösteki sayması ve çatlayıp masaya dağılması...

Üstadım, öğrenmemiz ve hayata gereken Peygamber ahlakını; merhamet ve iyi niyeti tiyatro haline getirmiş...

Yazar hristiyanların manastırlarda yetiştirdiği ''rahibe'' tipini çok güzel şekilde anlatmış;Angela Vicario...

Katolik hristiyan bir ailede, annesinin baskısıyla-tornadan çıkmış gibi- yetişen; amacın nefsi öldürmek olduğu fakat amelde tamamen bir hüsranın yaşandığı, kendi ihtirasları uğruna başkasının ölmesine ferman veripte bundan dolayı vicdanında zerre misal pişmanlık hissetmeyen yaratık Angela Vicario...

Romanda ''Kırmızı Pazartesi''nin yaşanmasına sebep olan ''Özne'' kim. Cevap yok. Çevirinin yetersizliğinden mi olsa gerek hikayeden bir yerden sonra kopuyor(um). Çünkü kurulan cümleler sizi bir yere taşımıyor. Diğer paragrafa geçmesem gidişatı anlayamayacağım...

Güzel Türkçemize değer veren hocama teşekkürlerimi bir borç bilirim. Yalnız kitap bir kurs niteliğinde olduğu için, daha fazla verim alınabilmesi adına hergün 5-10 sayfa okunması, kitabın anlaşılması için daha faydalı olacaktır zannediyorum...

Bu dünyaya gelip, toprağa kök salmaya niyetlenenlerin akıllarıyla her şeyi çözebileceklerine inanıpta, bir yerden sonra nasıl aciz kaldıklarını; kendisini bu dünyada gelip geçici bir misafir olarak görenlerin ise bu dünyadan çok fazla bir beklentisi olmadığını; muhakkak bir yaratıcının varlığının olması gerektiğini roman tarzında kulun yaşadıklarıyla birebir bize aktarmış nazan bekiroğlu...