E-Dergi

sade ve etkili bir dili var. dönemin genel havasını çok ayrıntıya girmeden anlatmış yazar. Geriye dönüşlerin çok fazla olması nedeniyle ara sıra kopmalar yaşasam da güzel bir eser diyebilirim.

Ahmet Ümit birçok yazarın tersine iyi bir kurguyu etkili bir dille buluşturabilen bir yazar. Kitabı İstanbul Hatırası'ndan sonra okuduğum için çok da beğendim diyemeyeceğim ancak yine de olumsuz görüş bildiremeyeceğim bir eser. Ayrıca Mevlana ve Şems ile ilgili verdiği bilgiler bile kitabı okumak için yeterli bir gerekçe diye düşünüyorum.

Kitap 4 bölümde iki ressam ve iki yazarın dilinden anlatımından oluşuyor. Yazarın eleştirel yaklaşımı bu romanda da kendini açık biçimde hissettiriyor. Hatta esere roman ve romancı yönünden bir eleştiri de denebilir. Klasik "sanat sanat için mi yoksa toplum için mi" sorgulamasında yazarın ilk şıkkı tercih ettiğinin açık bir örneğidir bu kitap. Yazarın dili iyi kullandığını kabul ediyorum ancak romancılık konusunda başarılı olduğunu söyleyemeyeceğim.

Selim İleri bir romancıdan ziyade eleştirmen gibi yazıyor eserlerini. Bu eser de genel olarak Cemil Şevket Bey'in bir eleştirisi. Farklı bir tarzı olmasına rağmen okuyanı fazla da etkileyebildiğini düşünmüyorum. Bazı bölümlerde sıkıldığımı söyleyebilirim.

Yazarın ilk romanı olmasına rağmen dili çok etkili. bununla birlikte dönemin olaylarının söylendiği kadar ele alınmadığını düşünüyorum. Aslında dönemsel olayların kitabın temaları arasında yer almadığı da söylenebilir. Olayların anlatıldığı döneme dair bazı konuların dile getirilmesi doğaldır ancak bunun dönemsel konuların ele alınması olarak değerlendirilmemesi gerektiğini düşünüyorum.