E-Dergi

Kitap ana mesele olan zelzele bahsine işçi sınıfından bir ailenin bakış açısıyla yaklaşır; öyle ki yazar memleketinin renklerini öyle net keskin ve kulağa hoş gelir biçimde ince ince işlemiş ki, kendimi bazen kuş uçurtulan o damdaki bütün nesneleri görüp damdan manzarayı izlerken buldum, kimi zaman ailenin içinde ki kaosa tartışmaya dahil oldum. Romanda sırıtmayan metaforlarla verilmiş güçlü meseleler nesneler ve insanlarla bir bağ oluşturmuş baştan sona kadar müşterek hareket ediyorlar. şaşılacak bir işte böylesi hassas bir konuyu duygu istismarına kaçıp dramatize etmeden işlemesiydi.

Kitap konudan sapmadan ilerliyor ve bitiyor. Mahmut Abdullah genç yazarımız, küçük bir hüzün az biraz alaycılık katarak, başa inen çekiç gibi sert cilalanmış diyaloglarla biçiminden kopmadan başladığı gibi de bitiriyor uzun öyküyü. Fakat kitap bir yerde bitmiyor, sonda ki o ufak tartışmaya, itiraza mana veremedim! dede gitti mi? gidemedi mi? Galiba bir kaç okuyuşta o nokta da ki alegoriyi anlayabilirim. Mahmut Abdullah olayı sulandırmaya tenezzül bile etmeden her bir parçayı yerli yerine koyuyor. Her bir cümleyi en kestirmeden ifade ediyor.