E-Dergi

Bazen bir kitap, kendinize verdiğiniz sözleri size yeniden hatırlatır. "Sessiz Çığlıklar" benim için tam olarak o kitap oldu. Hayatın kavgasından ve suskunluğundan sıyrılıp özgürleşme arzusunu iliklerinize kadar hissettiriyor. Bu güçlü mücadele öyküsü uzun süre aklımdan çıkmayacak.

Gündelik hayatın sıradan anlarına ustalıkla dokunan, okurken insana kendini sorgulatan öykülerle dolu bir eser. Erdal Taşkın'ın akıcı üslubu sayesinde bir solukta bitiyor. Kaçış ve arayış üzerine düşünenler için harika bir seçim.

Kitap, yalnızca bir roman olmanın ötesine geçerek, okura yaşam felsefesi ve değerler eğitimi sunan manevi bir rehber niteliğinde.

Kimi zaman bir firar, kaderin kapılarını aralar.
I. Dünya Savaşı'nın kaosunda, Anadolu'nun aynı yöresinden iki genç, seferberlik çağrısına boyun eğmek yerine bilinmeyene kaçar. Bu kaçış, onları sadece askerlikten değil, sıradanlıktan da uzaklaştıracaktır. Ancak ün, kimi zaman bir lütuftan çok bir tuzaktır.
Beklenmedik bir şöhretin cazibesine kapılan bu iki dost, zamanla kendi gölgelerinden bile şüphe eder hâle gelir. En temiz duyguların bile kirlenebileceğini, aşkın yanılgıya, dostluğun ihanete dönüşebileceğini görürler. Ve ihanet, en çok sessiz olduğunda can yakar.
Her adımıyla karanlığa biraz daha yaklaşan kahramanlarımız, intikamın insana neler yaptırabileceğini, son anda gelen pişmanlıkların ne denli boş olduğunu yaşayarak öğrenirler.

Mavi kelebek
RÜYALARA PEK FAZLA ANLAM YÜKLEMEKTEN kendimi alamıyorum. Uyurken gördüklerimden, uyanıkken yaşadıklarımın yönünü çevirmeme yardımcı olacak bir dokunuş, duyuş, seziş arayışındayım. Balzac'ın Vadideki Zambak adlı romanında okuduğum o uzun cümle sanırım benim de dahil olduğum grubun, hayata yeterince kök salamayanlar grubunun, ortak yönünü tarif ediyor. Daha yumuşak olan kökleri ana toprakta sert taşlardan başka bir şeyle karşılaşmayan, ilk yaprakları kindar ellerde parçalanan, çiçekleri açar açmaz donan ruhların...