E-Dergi

Hem uyum haftasinda sınıfta öğrencilere hemde okula gitmek istemeyen çocuklarımıza okuyabileceğiniz harika bir kitap

Işık okula giy istemiyor. Çünkü yemek yemek, parka gitmek, legolarla oynamak varken n e n her sabah erkenden kalksın ki? Üstelik annesini özlüyor, ödevleri upamak da zor geliyor... Ama Işık'ın aklı hep çalışıyor. Okula gitmeden okumayı öğrenirse belki de kimse onu gönderemez. Peki ya hasta olursa?

Kitabı keyifle okudum. Kitaptaki öykülerin her biri bizleri gündelik hayatın sıradan ama dokunaklı yanlarına, sevgi ve masumiyetin dünyasına götürüyor.

Alıntı

"Hepimiz aynı oynatıcının kuklalarıyız" derdi. Bir gün yine böyle dedikten sonra , Bazen iplerimizden de kurtulmalıyız." diyerek gördüğünüz terzi makasıyla omuzlarında ki hayali ipleri kesti.

Her cümlenin yüreğe dokunduğu harika bir kitap. Keyifle okudum.

-Yüreğimden yüreğine bakarken o kadar güzeldi ki manzarası bir ara yüreğime eklemeliyim dedim yüreğini... (36)

-Usulca öptüm yüreğini, sen duymadın. Acıyan yerlerini söküp yüreğinden geri verdim, kıyamadım. Sessizliğin hüzne bırakırken beni , usulca öptüm yüreğini, sen bilmedin... (47)


-Yüregimi yıkasalar dünyanın yağmurlarıyla yine de ıslanmaz bıraktığın kuraklık (57)

Yazarın üslubunu ve anlatımını beğendim. Kitap beni gerçekten çok etkiledi. Sekiz hikaye var ve her hikaye bizleri farklı hislerle başbaşa bırakıyor, düşündürüyor, sorgulatıyor ve aynı zamanda derinden etkiliyor. Özellikle kitaba ismini veren Beyaz At hikayesi iyi insanları hala var olduğunu hatırlatıyor.

Osimhen sadece bir forvet değil bir sadakatin bir umudun ve kalbin adı oluyor. Çünkü gerçek destanlar kupalarla değil, taraftarların kalplerinde yazılır. Ve bu destanın tek bir cümlesi vardır. SADECE GALATASARAY

Victor OSİMHEN in çocukluktan zirveye olan yolculuğunun anlatılmış ben çok begendim gelir gelmez bir solukta okudum.