E-Dergi

Aynı ağacın gölgesinde iki hayat...
Beşir ve Dalia üzerinden iki ayrı toplumun, iki ayrı dinin ve iki farklı hayatın aslında aynı acılarda nasıl buluştuğunu çok güzel anlatıyor. Kitap biraz tarih ağırlıklı, açıkçası tarihi sevenlerin daha rahat ve keyifle okuyabileceği bir tarzda. Ama buna rağmen dili hiç ağır değil, aksine oldukça akıcı. Gerçek kişiler ve gerçek olaylar üzerinden anlatılması da hikâyeyi daha etkileyici kılıyor. Ben okurken sadece bir roman değil, yaşanmışlıkları ve arka plandaki büyük acıları da hissederek okudum. Genel olarak hem düşündüren hem de iz bırakan bir kitap olduğunu söyleyebilirim.

Muazzam. Peygamber Efendimizi bu kadar içten, samimi ve kalbe dokunan bir dille anlatan bir siyer kitabına uzun zamandır rastlamamıştım. Anlatım boyunca sadece bir hayat hikâyesi okumuyor, adeta o dönemin ruhunu da hissediyorsunuz. İskender Pala’nın ustaca kalemi, kurguyu ve tarihî bilgiyi çok zarif bir şekilde birleştirmiş. Duygusu güçlü, düşünce dünyası çok derin ve insanın içini titreten bir anlatımı var. Benim için gerçekten olağanüstü bir okuma oldu. Hem kitabı hem de yazarın anlatım gücünü gönülden takdir ediyorum; siyer okumak isteyen herkese mutlaka tavsiye ederim.

Bu kitabı açıkçası “çok beğendim” diyemem ama tamamen sevmedim de. Benim için orta seviyede kaldı. En çok etkilendiğim ve severek okuduğum kısım Max ve Nadia’nın hikâyesi oldu; o bölümler duygusu ve anlatımıyla beni gerçekten içine çekti. Ancak kitabın genelinde yazarın bazı olayları gereğinden fazla uzattığını düşündüm ve bu da yer yer okumayı zorlaştırdı. Buna rağmen ele aldığı tarihsel arka plan ve anlatmak istediği mesaj açısından değerli bir kitap olduğunu inkâr edemem. Özellikle Max ve Nadia’nın hikâyesi için okunabilir, ama benim için beklentimin biraz altında kaldı.

Yıllar önce yazılmış olmasına rağmen, bugün yaşadığımız pek çok sorunu ve insan ilişkilerini bu kadar net anlatabilmesi insanı şaşırtıyor. Hikâyedeki olaylar ve kurulan düzen, günümüzle birebir örtüşecek kadar tanıdık. Sabahattin Ali’nin kaleminin ne kadar güçlü ve zamansız olduğunu bir kez daha hissettim. Az sayfada bu kadar derin mesaj verebilmek büyük bir ustalık. Hem düşündüren hem de okuduktan sonra insanın aklında kalan çok değerli bir hikâye. Okumayan herkese gönül rahatlığıyla tavsiye ederim.

Gece Açan Çiçekler beni beklediğimden çok daha derinden etkiledi. Handan ve Derviş Ali’nin hikâyesi içimden parçalar kopardı desem abartmış olmam. İki karakter de bambaşka dünyalardan çıkıp insanın kalbine dokunan yerlere sürüklüyor okuru. Acı, umut, suskunluk ve kabulleniş öyle sade ama öyle güçlü anlatılmış ki bazı sayfalarda durup nefes alma ihtiyacı hissettim. Kitap bittikten sonra da etkisi geçmeyen, insanın içinde sessizce büyüyen bir hikâye. Uzun süre aklımdan çıkmayacak, iyi ki okumuşum dediğim kitaplardan biri oldu.