E-Dergi

Sayın Cihat Noyan'ın, yeniden can verdiğin bu Leyla ile Mecnun eserini okuduğumda bir hakikate tam manasıyla kani oldum : Yazar bu eseri sadece kelimelerle inşa etmemiş, ruhunun sızısını ve gönlündeki o büyük yangını satırlara üflemiş.
​Sayfaları çevirirken o çölün kavurucu sıcağını bedenimde hissettim; susuzluktan çatlayan dudakların sızısını, serap gören gözlerin yorgunluğunu ve gecenin ayazında titreyen o çaresiz bedenin üşümesini adeta bizzat yaşadım. Çölde yapayalnız kalmanın o ağır yükünü, derbeder ve bi-çare bir halde tek başına gezinmenin ne büyük güçlük olduğunu her satırda okuyucuya hissettirmiş. Bir yolcunun vuslat ümidiyle bir vahayı, o serin suları ve dereleri nasıl sabırsızlıkla beklediğini okuyucuya hissettirdiğini görmek bu eseri Sayın Cihat Noyan'ın kaleminden okumak ruhuma bambaşka dokundu.
Eseri ​okurken sadece Mecnun’un hikayesini değil, yazarın bir aşk insanı olduğun gerçeğini de çok derinden hissettim. Kıymetli hocamızın kalemine, gönlüne sağlık. Erkan GEDİZLİ