E-Dergi

Masumiyet Müzesi, merkezine bir aşkı yerleştiriyor gibi görünse de, aslında hafızanın nasıl inşa edildiğini sorgulayan güçlü bir anlatı. Kemal’in Füsun’a duyduğu tutku, zamanla bir ilişki hikâyesinden çıkıp takıntılı bir hatırlama biçimine dönüşüyor. Böylece roman, sevmenin sınırlarını değil, hatırlamanın yükünü tartışmaya açıyor.

1970’ler ve 80’ler Türkiye’si arka planda sessizce akarken; değişen sınıfsal dengeler, modernleşme sancıları ve kent kültüründeki dönüşüm, karakterlerin hayatına nüfuz ediyor. İstanbul, yalnızca bir mekân değil; geçmişle bugün arasında köprü kuran, duyguların taşıyıcısı bir hafıza alanı olarak karşımıza çıkıyor.


Masumiyet Müzesi, sevginin masumiyetini değil; insanın kendi duygusunu nasıl bir anı koleksiyonuna dönüştürdüğünü gösteriyor. Bitirdiğinizde geriye yalnızca bir aşk hikâyesi değil, zamanla yarışan bir ruh hâlinin portresi kalıyor.