E-Dergi

Sessizlikte Kalan” bugün elime geçti…
Ve biliyor musunuz? Daha üç sayfa çevirmeden içimde yıllardır unuttuğum bir acı uyandı.
Baran’ın sessizliği öyle tanıdık ki… sanki kendi çocukluğumdan bir yankı geldi.
Derin’in kırgınlığıysa, insanın en sakladığı yaraya dokunan bir parmak gibi.
Bu kitap, okunmuyor… insanın içine yavaş yavaş sızıyor.
Sayfalara değil, kendi sessizliğime bakıyorum şu an.
Bir hikâye değil… insanın içini aralayan bir kapı gibi.
Devamını çevirmeye korkuyorum biraz,
çünkü biliyorum:
Bu hikâye bittiğinde ben aynı kişi olmayacağım.