E-Dergi

yaşanmış hikayeler...

Frankenstein'i en iyi anlayacak varlık insandır. Zira insanın başına gelenler de onunkilerle aynı ölçektedir.
Şunu söylemesi bize bir ipucu vermektedir: ' Keşke kendi ormanımda kalsaydım da açlık, susuzluk ve sıcağın ötesinde bir şey hissetmeseydim.'

Eserin dili sizi kendine bağlıyor. Kurgusu zaten çok hoş. Biri, yanlış hayatı doğru yaşamaya gayret eden; diğer biri ise bu yanlış hayatın doğru yaşanamayacağını bilen iki kız kardeş.

Etkisi uzun süre insanı bırakmıyor. Yusuf'a acıyorsunuz. Yalnız bir insan ve yanındaki iki iyi insandan birisi ölüyor birisi ise onu hayal kırıklığına uğratıyor. Ya da Yusuf'u değilde beni hayal kırıklığına uğrattı. Muazzez o hatay düşmemeliydi ben Yusuf'un onu affetmeyeceğini ve kendi yoluna devam edeceğini sanıyordum ama yanıldım.

Birbirini seven iki masum genç. Kitabın başında raslantıyla tanışıyorar. Ama her yerde olduğu gibi yine insanlıktan nasibini almamış kötüler niyetliler ellerinden geleni arkalarına koymuyorlar. Neyse ki sonu okuyanı umutlandırıyor. Cemo ve Kuyucaklı Yusuf'tan sonra içimi açtı bu kitap.