E-Dergi

hikayede aşılması çok zor bir eşik olarak karşımıza çıkıyor ömer seyfettin. sade, akıcı, olgun ve derin hikayeleriyle kendi fikir dünyasını insanlara açıyor. onu okudukça bir ülkenin serencamını ve bir aydın sınıfının mantığını anlayabiliyorsunuz. inkırazın eşiğinde duran bir memleket için (doğru veya yanlış) milliyetçiliği esas alarak bir çıkar yol sunmaya çalışıyor. aynı zamanda balkanlarda yaşanan katliamın, acıların izlerini görüyorsunuz hikayelerinde. insanı güldüren, neşelendiren birçok hikayesi olmasına rağmen balkanları anlattığı hikayelerin hepsi acıyla, hicretle, kanla doludur. milliyetçiliğin çıkar yol olmadığını, hatta bizi hiçbir yere çıkarmadığını, düştüğümüz çukuru daha da derinleştirdiğini zaman gösterdi. yine de onun söylediklerine kulak vermeye mecburuz.

Harlemde hamdolsun Allah razı olsun diyen gangsterler. Ruhum diye anadolu kültürüyle hitap edilen kadınlar. Diyen ve denilenlerin isimleri mayk doroty bella vs. Kısacası aslının türkiye taklidinden başka birşey değil.

yazarın ismini bir gazetede gördüm ve hikayeye hususi merakım sebebiyle bu kitabını aldım. tabi almadan önce buradaki yorumlara bir göz attım. okuduktan sonra şüphe ettim acaba yorum yapanlarla aynı kitabı mı okudum? bana kalırsa yazara en büyük kötülük yapılıyor burada. yazarı bulunduğu bir mertebede sunmak yerine milletimizin hastalığı ifrata varan taraftarlık hissiyle pek mübalağa etmişler. evet yazar gayretli yeniyi denemeye çalışıyor bunun için teşvik de edelim ama çoğu zaman isabet edemediğini de mertçe hakikat hatırı için söyleyelim eminim yazarın istediği de budur hatasını eksiğini görsün tekrarlamasın. hikaye yazılmış olmak için yazılmamalı içinde mutlaka bir dünya görüşünü ifade etmeli yazarın hayalgücü muhakkak güçlü fakat hikayelerin anlam kısımları pek zayıf bunu görmek için ömer seyfettini orjinal dilinde okumalı ve kıyas etmeli. bir de hikaye sanatına aşina olmayan yorum yapmazsa benim gibi yorumlardan fikir almaya çalışanlar için daha sağlıklı yönlendirmeler yapılabilir...

isterdim ki imani meselelerin hayatımıza yansımalarını derin tefekkür merceğiyle irdelesin, tahlil etsin. bize bulunmamış inciler sunsun. fakat kitap öyle değil. yazarın hristiyanlığın mantık dışı, harap olmuş taraflarını dinden mahrum olmamak için görmeme çabalarını seyrediyorsunuz. kitabın ekserisi mantık gözünü kapatmak için kendine yaptığı telkinlerle geçiyor. peki okunabilir mi? bence değmez. kıymetli vaktinizi başka kitaplarla doldurmanızı tavsiye ederim.

yazar bu kitabında uzun bir zaman aralığını seçmiş hikayesi için. üslubu sade fakat akıcı değil. çok fazla devrik cümle kullanmış, bu da akışı yavaşlatmış. uzun zaman dilimini yaklaşık 300 sayfaya sığdırmaya çalışması sebebiyle midir bilmem, vakalardan, durumlardan geçiş fazla keskin olmuş, hikayenin doğallığını zedelemiş. kişiler, üzerinde yeterince durulmadığından muhayyilede yeterince canlanmıyor, bu da hikayenin kişiler tarafından seçilmiş bir hayattan çok yazarın sanki yabancı bir el gibi hikayeyi şekillendirdiği izlenimi veriyor, neticede doğallık ve gerçekçilikten uzaklaştırıyor hikayeyi. bu müdaheleyi karilere hissettirmemeliydi yazar. yine de okumak isteyenler için pişman olmayacakları bir kitap,