E-Dergi

Melih Cevdet Anday’dan okumak farklı bir şey. Yazılarında insanı saran masalsı bir gizem var. Aramızdan ayrıldığının haberini duyduğumda o güne kadar hiç yaşamadığım bir duyguyu hissetmiştim. Sanki O’nun ölümüyle birlikte benden de bir şeyler kopup gitmişti. Garip, çok garip bir duyguydu bu. Melih Cevdet Anday’dan okumak oldukça farklı.

George Orwell’ in 1984’ünün 2004 versiyonunu yaşıyoruz zaten. Herşey henüz kitaptakinin aynı değil ama bizler geçen treni seyrederken aynılaştırılacağız. Ve işte o zaman hepimiz bir olacağız, tarih ise 1984 olacak. Kitaptaki gibi. “Haberimiz yoktu, biz bilmiyorduk” demeyin. Fayda etmeyecek.

Richard Bach’ın Martı’ sını okuduğumdam beri her gördüğüm martının bir Jonathan Livinsgton olduğunu düşünmeye başladım. Sahilde dolaşırken arada bir birinin bana seslendiğini duyar gibi oluyorum: “Sınırlar” diyor bir ses, “unutma ki sadece aşılmak içindir”. Siz de duyuyor musunuz?

Tolstoy'un dünya edebıyatına kalıcı eserler vermiş olması, onun "hıristiyan mı yoksa müslüman mı" oldugu üzerine başlatılmaya calışılan gereksiz tartışmalardan daha önemli olsa gerek.