E-Dergi

İnsan aklının ütopyasıdır ölümsüz olmak. Hiç olmazsa uzun yıllar yaşayabilmek. Herkesin aklından bir an dahi olsa geçer, "o yıllarda yaşasaydım nasıl olurdu?" fikri. Kendini, içinde bulunduğu zamana ait hissetmeme hali... Kahramanımız bu durumların her birinden muzdarip, o sizin ulaşmaya çalıştığınız şeye sahip. Ama bundan mutluluk mu duyuyor yoksa bunu lanet olarak mı görüyor, orası kitabın içinde saklı. Onunla birlikte, hikayesinde ilerlerken belki de bu konuda ona muhalif olacaksınız,

2 cilt kitap neredeyse 1200 sayfa ediyor. Bu yüzden gözüm korkmadı değil. Sunumda öngörüldüğü üzere tam 40 sayfa sonra kitabın beni içine alması psikolojik miydi acaba? Sonrası çorap söküğü gibi geldi zaten. Dickens'ın arada verdiği "Lordlarım, Beyefendiler ve saygıdeğer Meclis Üyeleri" diye başlayan söylevleri bile beni sıkmaya yetmedi. Dickens gibi bir hümanistin halkın içinde bulunduğu halden rahatsız olması, özellikle de yoksulluk ve sefaletten, haliyle bunu aralara görev bilinciyle sokuşturmasından daha doğal ne olabilir ki? Çeviriyi ise ben beğendim. Biraz karıştırsa da doğallığını sevdim.

Kitap, Nazilerin toplum üzerinde yaptıkları propagandayla, insanların kafa yapılarını ve düşüncelerini nasıl değiştirdiklerini, bir okul ortamında ve bir öğretmen gözüyle bize aktarıyor. Ülkenin hızla kötülüklere doğru gidişini gören öğretmenin basit bir şekilde öğrencilerini insancıl olarak uyarması bile toplum ve öğrencileri tarafından dışlanmasına sebep oluyor.

Henüz on sekiz yaşında olduğunuzu düşünün ve bir köy okulunda öğretmensiniz mesela, yıl 1950 köylerde açlık, sefalet, ilgisizlik, hastalıklar kol geziyor.Çalıştığınız okul,okul bile denemeyecek kadar derme çatma ve sizden beklenenler...ve yoksulluk ve çaresizlik ne yapadınız?
Makal tüm bu çaresizlikler içinde, bir köy öğretmeninin notları şeklinde o yıllardaki köy yaşamını tüm çıplaklığı ile sermiş gözler önüne.

Bu aralar elimden geldiğince tarih okumaya çalışıyorum. Bu kitabı da görür görmez okumak istedim. Pargalı İbrahim benim merakımı hep üst düzeyde tutan bi Paşaydı. Yani onun hakkında çok şey bilmek, onu yeterince öğrenmek benim ilgimi çekiyor. Koskaca Kanuni Sultan Süleyman'ın bu derece dostluğunu kazanan, yükseldikçede daha hızlı düşen bi Paşanın hayat hikayesi tarihin tozlu sayfalarında kalmamalı kanımca. Tarih kitabı olması ve Pargalı'yı anlatması direk kitaba başlamamı sağladı. Bu kitabı bence okuyun derim.