E-Dergi

celil okerin ilk dört kitabından (1.çıplak ceset 2.kramponlu ceset 3.bin lotluk ceset 4.rol çalan ceset) en iyisi diyebilirim.-diğerlerinide okumak lazım tabiii- son olarak en zor tahmin yürüttüğüm romanı bu oldu ipucları olarak az ama özdü.
tavsiye olarak:
gene kahve-sigara eşliğinde alttan caz olur klasik müzik olur açılıp birde loş ışık ayarlanırsa süper olur

koontz amcamın okuduğum ikinci kitabı ilk i nöbetti ee o zamanlar lisedeydik etkisi de doğal olarak daha büyüktü. bu kitap da fena değil lakin bu sona kadar herşey güzel iken neden yazar daha güzel son yazabilirken (çünkü kurguya göre çok aykırı süper sonlar yazılabilirdi) yazmaz onu anlamam tamam psikolojik gerilim son noktada, o baskı , sıkışma hissi, birşeylerin gelmesini beklemek felan koontz un en iyi yaptığı iş ama o sonlar yok mu o sonlar nöbet'te de aynısını yaptıydı diğer romanlardada aynısı yapmış duyduğuma göre ee oda koontz amcamın tarzı nabalım STEPHEN KING le kıyasa gerek yok herkesin bir tarzı var vesselam.

bu romana ne kadar çok övgü düzülürse ne kadar çok puan verilirse az gelir. okurken daha ilk sahnede -sahne diyorum hala film karesi gibi aklımda o ilk sayfalar dead can dance ın yulunga sının son ses çaldığı bölüm - kendimden geçtim titreyerek koltuktan düştüm tabi okurken dead dance dinlemeyi akıl ettim . okuduktan sonra sonunda kendime göre bir yazar bulduğumu anladım .onlarca kişiye tavsiye edip zorla okutturdum. sonrasında müptelası oldular tabi
espirili dili ironik durumları traji komik detaylarıyla murat menteş yardırdıkça yardırıyor . adeta tarantino filmi sahnesi -ki tarantino halt etmiş- gibi yaşattırıyor
sonrasında korkma ben varım kitabını okudum ki o da ayrı bir mucize
ve son olarak burdan murat menteşe haykırıyor yeni bir romanı için çıldırdığımızı bildiriyoruz.

celil okerin okuduğum ikinci kitabı ama serinin ilk kitabı olan cıplak cesette olayların vuku bulduğu ortam bir üniversite olunca tabikide tadından yenmiyor ama sanki hızlıca geçiştirilmiş ve derinliksiz bir roman olmuş daha ayrıntılı olabilirmiş kurgu olarakta okadar iyi değil fakat hızlıca okunan kahve ve sigara eşliğinde çok güzel giden polisye manyaklarının beğeneceği zaten ülkemizde az olan bu edebiyatın üvey kardeşinin! bir örneği olan bu romanıda okuyacaklarını umarım

sezgin kaymazın bu kitabında zaten bildiğimiz bu olayı -şeytan-adem-elma- o kadar güzel kurgulamışki insan okurken kendinden geçiyor.azazil nam-ı diğer iblis e ise hal ve hareketlerinden dolayı gülmeden edemiyor.hele o azazil in öğrencileri küçük meklekleri koca gözlü anime karakterlerine benzetmesi çok hoş olmuş.