E-Dergi

İlk kez Koreli bir yazarın kitabını okuyacağım için heyecanlı ve meraklıydım.üstelik Nobel almış bir yazar olması merakımı daha da arttırdı.” Veda etmiyorum “ bence başarılı bir edebi anlatıya sahip değil.karakter derinliği çok zayıf .bende feci derecede korkunç , acı bir olayın arkasına sığınmış( Jeju adasında 1950 lerde yapılan korkunç katliam üzerine bir hikaye kurulmuş.) yavan bir anlatım izlenimi oluştu.hikaye o kadar kuvvetli ki zaten yazarın anlatım gücü yok gibi bi şey.iki baş kahraman öyle flu anlatılmış ki …nerede gerçeklik nerede hayal ürünü o bile belli değil.metaforik bir anlatım var desem o da havada kalıyor.çevireye suç bulayım dedim(Çünki yer yer basım hataları da vardı.yayın evi daha dikkatli olmalı bence.)ona da pek emin olamadım. Vejeteryan kitabını çok övüyorlar.onu da okuyup yazar hakkında bir kanıya varıcam.ancak “veda etmiyorum “ Kimseye edebi bir haz veremez.

Çok keyifli bir okumaydı. Hepimizin hayatımızda yaşamış olduğumuz o tatlı, küçük keyif anlarını daha derinlemesine ve arka planında yatan duyguya da odaklanarak aktarıyor yazar. Tabii ki Almancada böyle bir tabir olması da ayrıca ilginç. Psikolojik alt yapısı da olan, duygularımızın sınırlarının bazen nasıl geçişken olduğunu bizlere içtenlikle ve yalın bir anlatımla aktaran kitap, aynı zamanda güzel de çevrilmiş. (bilenler bilir kötü çeviri insanı kitaptan soğutur.) Kesinlikle okunmaya ve vakit ayırmaya değer.