E-Dergi

Can Dündar ile tanıştığım ilk kitap, sade bir dille yazılmış, kitap öyle güzel ki insanın ruhuna dokunuyor, keşke benim babam da böyle olsa ya da aynen benim babam gibi dediğim yerler var, çok seviyorum Can Dündarın yazılarını, hep hayatla davranışla hissetmeyle mutlulukla en önemlisi de insan olabilmeyle ilgili yazıyor. Kalemine sağlık, Kalemine kuvvet

kitabı lise yıllarımda okumuştum, ilk başta sıkıcı görünüyor fakat kurgu ilerledikçe kendini okutturuyor, kendi adaletini sağlamaya çalışıyor ve sosyal faydası olacağına yalnızca kendi için yapmadığına kendini inadırarak cinayeti meşru görüyor kendince, okunması gereken bir dünya klasiği bence

uçurta avcısı filmini izledikten sonra bu yazarı merak ettim ve bir kitabını okumaya karar verdim, çok güzel yazılmış, kendinizi kitabın içerisinde buluyorsunuz, insan üzülmeden edemiyor, nasıl olur nasıl kadınlar böyle 2. sınıf insan muamelesi bile göremiyor diyorsunuz, beni en çok etkileyen de savaş nedeniyle ülkeye yapılan ilaç erzak vs yardımların sadece erkeklere dağıtıldığı kısımlarıydı, kadınları ezilen bir toplum yıkılmaya mahkumdur, Afganistanın neden yüzünün gülmediğini ve neden yüzyıllardır bu halde olduğunu aslında anlamak çok da zor değil bence...

kitap insanı alıp götüren bir tarzda yazılmış, sanki o dünyayı yaşıyorsunuz, insanda güzel bir tat bırakıyor, bildiğim kadarıyla Yunus Emrenin anlatıldığı tek kitap, İskender Pala zaten bir üstad, kitapları birbirinden güzel, böyle yazarlarımız hep olsun inşallah

dili sade, okunması rahat kitap, okurken sıkılmıyor insan çabuk bitiyor o yüzden, içindeki taktiklerin bazıları işe yarıyor aslında, ama ben yine de umduğumu bulamadım, yazarın emeğine sağlık