E-Dergi

"Kime Anlatsam Kederimi" adlı hikayedeki arabacı bana Yakup Kadri'nin "Dokunma Belki Bir Kahramandır" adlı öyküsünü hatırlattı. Tarihçiler daha çok siyasal gelişmeleri aktarırken sosyal yönleri niyeyse genellikle zayıf kalıyor. Çehov'u, Yakup Kadri'yi okumayıp onların hikayelerinin gözlerinden de bakmadıkları için mi acaba?

E. H. Carr'ın daha önce "Tarih Nedir" adlı yapıtını okuduysanız bu çalışma da aslında onun ayrı bir altbaşlığı niteliğinde olduğunu fark edeceksinizdir. Sanki tarih ve milliyetçiliği ören olguların anlaşılması böylece çok da anlaşılmış olacaktır.

Aslında kitabın sonundaki "Saklı"dan başlamak gerekiyor okumaya. Daha sonra Evvelotel'i okuduğunuzda aslında onun devamı olduğunu anlayacaksınız. Fakat kitabı normal seyrinde okuyunca da bu akış bambaşka bir hal alıyor. Böylece "Saklı" bir maziymiş sanki geçmişe yolculukmuş gibi bir havaya bürünüyor. Sanki iki ayrı kurgu barındırıyor böylece hikayeler bir araya toplandığında.

Mustafa Kutlu'nun en beğendiğim (ve ayrıca hayranı olduğum) öyküsü oldu Bu Böyledir. Karakterlerin gerçekçiliğiyle ve toplumun yapısını anlatımıyla bir solukta okunacak bir kitap.

Mustafa Kutlu'nun bu romanı benim en beğendiğimdir. Ondan sonra ise Huzursuz Bacak gelir ama aralarındaki fark bence ölçülemez. Çünkü ona karşın yan hikayeleriyle daha da zenginleşmiş ve Mustafa Kutlu'nun kendine has o şiirse üslubuyla çok daha akıcı yazılmış.