E-Dergi

Kitabın son kapağıyla birlikte gözlerimi de kapatarak bir kez daha o günlere geri döndüm.Anladım ki en güzel dönemler bizim çocukluk yıllarımızdı.Oyunlarımız bile gerçekçiydi.Çünkü oyunlarımızı kendi yaratıcılık gücümüzle biz icat ederdik.
Şimdi ki çocuklara bakıyorumda bir avuç yeşilliğe hasret, beton yığınları arasında sıkışmış kalmış, yaratıcılığı elinden alınmış, sanal bir dünyaya hapsedilmiş bir nesil yetişiyor.Bu sanal dünyaya öylesine teslim olmuşlar ki kendi istedikleri değil de sanal dünyanın kendilerine dayattığı oyunları oynuyorlar.Düşünsenize maç yaptıkları sahada bulunan çimler bile yapay.
Yazar kitabında fazla detaya dalmadan yalın ve sade bir dille bizleri elimizden tutarak geçmişe götürüyor ve o günleri bizlere bir kez daha yaşatıyor."Geçmişe yolculuk" dedikleri bu olsa gerek.
.