E-Dergi

Kitabı sonuna kadar büyük bir merak ve ilgiyle okudum. Yazar güzel bir kurgu oluşturmuş. Ancak kitabın sonu çok yetersiz geldi. Kendiliğinden gelen körlük kendiliğinden gidiyor.
Burada körlük bir metafor olarak ahlâkî çöküşü temsilen kullandı, çok güzel. Peki ne değişti de körlük birdenbire kalktı ortadan? Burası büyük bir boşluk şu an zihnimde.