E-Dergi

üniversite yıllarında okumuştum. yıllar sonra tekrar okuduğumda büyük bir keyif aldım. rahmetli mehmet niyazi almanya'da yüksek lisans yaparken kendi başından geçen bir aşk hikayesini romanlaştırmış. hildegard'la ayhan'ın hüzünlü aşk hikayesi. roman boyunca hildegard'ın davranışlarının arka yüzünü tam anlayamıyoruz ama sonlara doğru onun ayhan'ı ailesine kabul ettirmek için nelere katlandığı anlaşılıyor ve böyle yüksek karakterli bir alman kızını tanımak insana şu milletten ya da bu milletten olmanın birincil derecede ehemmiyetli olmadığını hatırlatıyor. çok güzel bir aşk hikayesi...

güzel bir polisiye. ilginç bir hikayesi, tahmini zor bir muamması var. üstelik yazar bütün ipuçlarını önceden veriyor. katili tahmin edemedim. bu yönden sevdim. öte yandan kitap bir yolculuk boyunca işlenen cinayetleri anlatıyor ve bir süre sonra kitap biraz yolculuk sonra beklenmedik anda işlenen cinayet şeklinde ilerlemeye başlıyor. ve bana göre okuyucuyu yoracak kadar tasvir var. ama yine de okunmalı.

true dedectives dizisinin senaristinin yazdığı bir roman olduğu için okumak istedim. kitap çok güzel başladı, yakında öleceğini öğrenen bir katilin genç bir kadınla yolunun kesişmesi ve birlikte yaptıkları yolculuk. ortalarda biraz sıkıcılaşsa da sonrası çok farklı, beklenmedik ve etkileyici bir hikayeydi.

diyecek söz bulamıyorum. muhteşem bir polisiye. matt scudder alkolik, polislikten ayrılma, sorunlu hayatıyla klişe bir özel dedektif gibi görünse de çok farklı, çok etkileyici bir karakter. wallander'le birlikte en sevdiğim dedektif karakteri. bu romanda dedektifimiz pezevenginden ayrılması konusunda kendisine yardım etmesini isteyen bir fahişe için çalışmaya başlıyor ve olaylar çok farklı yerlere gidiyor. işlenen cinayetler son ana kadar gizemini korurken kitap bittiğinde her şey çok gerçekçi bir şekilde açıklığa kavuşuyor. son cümlede yazar öyle bitirmiş ki etkisinden uzun süre kurtulamadım.

Biraz duygusal bir yorum olacak ama bir yazar okuyucusunu hiç bir duygusal istismar numarası yapmadan ağlatıp iki dakika sonra daha gözyaşları kurumadan gülümsetebiliyorsa -hem de polisiye romanda- o yazar çok ama çok iyi bir yazardır.