E-Dergi

İnsanlar yine yığınlar halinde yürüyordu. Kalamadıkları topraklardan ağır adımlarla belirsiz bir geleceğe doğru gidiyorlardı. Göğe de yere de baktıkları yoktu. Gözlerinin içi boşalmıştı. Arina en çok o aşina olduğu boş bakışlardan acı duyardı, inanacak bir şeyleri kalmamasından insanlığın. Utançla bulutların arasına gizlendi.

Arina'nın keskin ışık oyunları Toprak Tanrıçası Kibele'yi uykusundan uyandırmaya yetti...
Tanrıların Anası ve Toprak Ana derlerdi ya kendisine, bunca çocuğun acısıyla yüreği burulur, gözüne uykunun damlası bile girmezdi.Derken onları gördü, bağrından belli bir feryat yükseldi. "Çocuklarım" dedi "çocuklarım gidiyor" Kafile onun çığlıklarını duymadı bile...

Kelimeler, kafaları kopartılmış kuşlar gibi ağzımdan düşüyorlardı. s. 16

Vatan neresidir? İçinde bir soğuk cesede dönüştüğümüz daracık mezarımız mı? Ya da tutsak yaşadığımız yurdumuz mu? s. 44

Hayatım iki uyku arasında dolaşan kayıp bir rüyaydı. s.44

"Hikâyemiz ne zaman başladı?"
"Hebû, tinebû"
Masal bu iki kelimeyle başlar. "Bir varmış, bir yokmuş!"
Babam her masal anlatışında önce sağa sonra sola bakarak "Hebû , tinebû" diyerek masalını anlatırdı. Kucağımda Yusuf'un gömleğiyle uzun bir yoldan eve dönüyordum. s.121

Yavuz Ekinci / Rüyası Bölünenler

Parodinin,felsefenin gülmeceyle buluştuğu kitap.Mihemed Şarman modern çağın filozofu .

Ateşin ve güneşin çocuğu Adnan Yücel. Onun şiielerinde çorak yüreğime yağan yağmurlar var. Onun şiirinde zulme isyan var. Yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek mücadele var.

En çok sevdiğim yabancı yazardır. Bu ve diğer kitapları arşivimde en özel yere sahiptir. Körlük ve Görmek mutlaka okunması gereken eserleridir...